پرسش :
راه اصلاح زبان و ترك دروغ گويي چيست؟
پاسخ :
اينكه توانسته ايد مشكل خود را بيابيد و به فكر درمان آن باشيد بسيار جاي خوشوقتي است. زيرا شناخت درد نيمي از درمان است. آن گاه خطر بسيار بزرگ است كه آدمي به دردي مبتلا باشد ولي از آن غافل باشد و خود را كاملا سالم بپندارد. حال آنگونه كه از نامه شما برمي آيد شما در گفتار خود گاهي مبالغه كرده و موضوع را غير از آنچه كه هست نشان مي دهيد. اين نحوه رفتار ريشه هايي در درون شما دارد ممكن است بنا به گفته روان شناس ناشي از كم ديدن خودباشد و ممكن است نيز علل ديگري در كار باشد كه پرداختن به آن از اين مجال خارج است. ولي يك چيز مسلم استو آن اينكه اين رفتار رفتار مناسبي نيست و بايد علاج شود. حال بايد ديد راه درمان چيست؟ قدم اول: باور كردن اين حقيقت است كه شما قادر خواهيد بود با اين خصلت مبارزه كرده و آن را مهار كنيد. بزرگترين خطر در راه رشد و كمال آدمي يا س و نااميدي است. چرا شما بايد از اصلاح خود ما يوس باشيد؟ آيا خداوند راههاي توبه و بازگشتن را بسته است چرا فكر مي كنيد قابل اصلاح نيستيد. اگر قابل اصلاح نبوديد كه به فكر اصلاح نمي افتاديد. بنابراين «لاتيا سوا من روح اللّه ... ؛ از روح الهي و آنچه كه مايه زنده شدن است ما يوس نباشيد». پس در گام اول بايد بدانيد كه نه خداوند ازشما روي گردانده است و نه اينكه خود ناتوان از اصلاحيد. چه شرايطي براي بازگشت بهتر از شرايط شماست. آياجواني بهترين دوران براي خودسازي و روي آوردن به خداوند نيست؟ آيا خداوند توبه جوان را نمي پذيرد؟ سعي كنيد موهومات را از ذهن خود برانيد. خواستن توانستن است زكوشش به هر چيز خواهي رسيد. شيطان را از خودبرانيد كه او آدمي را از رحمت پروردگار و قدم گذاردن در مسير كمال ما يوس مي سازد. قدم دوم: اينكه بدانيد دروغ وخلاف واقع گفتن چه آثار شومي بر شخصيت انسان و نيز در ذهن افراد ديگر دارد از يكسو گناهي بزرگ است كه اصراربر آن چه بسا آدمي را براي هميشه از رحمت خداوند دور سازد و از سوي ديگر منزلت و شخصيت آدمي را در نزدديگران پائين مي آورد. در اين مورد مطالعه كتابهاي اخلاقي مانند: «معراج السعاده» و «گامهاي عملي در اخلاق» رامطالعه كنيد. قدم سوم: برنامه ريزي براي كنترل زبان است. شما يك برنامه سه ماهه به صورت هفتگي براي كنترل زبان طراحي كنيد. يعني در 12 برگ روزهاي هفته را نوشته و در مقابل آن جائي براي علامت زدن و يا نوشتن بگذاريد. هرشب قبل از خوابيدن برنامه را در برابر خود قرار دهيد و تعداد دفعاتي كه احيانا برخلاف تصميم خود حرفي خارج ازضوابط زده ايد يادداشت كنيد. همين برنامه را در طول هفته ادامه دهيد و هر شب سعي كنيد پيشرفت خود را در برنامه كنترل كنيد و در پايان هفته نيز نتيجه كلي را ملاحظه نماييد. اگر پيشرفت كرده و تعداد دفعات پائين آمده است به سجده رفته و خدا را شكر كنيد ولي اگر نتيجه مطلوب نبود در مرحله اول با تنبيه سبك خود را مجازات كنيد: مثلا اگرروزي ديديد كه تعداد دفعات تخلف فزوني يافته است روز بعد خود را از سخن گفتن براي چند ساعت محروم كنيد واگر تخلف تكرار شد روزه بگيريد.
منبع:سايت انوار طاها
اينكه توانسته ايد مشكل خود را بيابيد و به فكر درمان آن باشيد بسيار جاي خوشوقتي است. زيرا شناخت درد نيمي از درمان است. آن گاه خطر بسيار بزرگ است كه آدمي به دردي مبتلا باشد ولي از آن غافل باشد و خود را كاملا سالم بپندارد. حال آنگونه كه از نامه شما برمي آيد شما در گفتار خود گاهي مبالغه كرده و موضوع را غير از آنچه كه هست نشان مي دهيد. اين نحوه رفتار ريشه هايي در درون شما دارد ممكن است بنا به گفته روان شناس ناشي از كم ديدن خودباشد و ممكن است نيز علل ديگري در كار باشد كه پرداختن به آن از اين مجال خارج است. ولي يك چيز مسلم استو آن اينكه اين رفتار رفتار مناسبي نيست و بايد علاج شود. حال بايد ديد راه درمان چيست؟ قدم اول: باور كردن اين حقيقت است كه شما قادر خواهيد بود با اين خصلت مبارزه كرده و آن را مهار كنيد. بزرگترين خطر در راه رشد و كمال آدمي يا س و نااميدي است. چرا شما بايد از اصلاح خود ما يوس باشيد؟ آيا خداوند راههاي توبه و بازگشتن را بسته است چرا فكر مي كنيد قابل اصلاح نيستيد. اگر قابل اصلاح نبوديد كه به فكر اصلاح نمي افتاديد. بنابراين «لاتيا سوا من روح اللّه ... ؛ از روح الهي و آنچه كه مايه زنده شدن است ما يوس نباشيد». پس در گام اول بايد بدانيد كه نه خداوند ازشما روي گردانده است و نه اينكه خود ناتوان از اصلاحيد. چه شرايطي براي بازگشت بهتر از شرايط شماست. آياجواني بهترين دوران براي خودسازي و روي آوردن به خداوند نيست؟ آيا خداوند توبه جوان را نمي پذيرد؟ سعي كنيد موهومات را از ذهن خود برانيد. خواستن توانستن است زكوشش به هر چيز خواهي رسيد. شيطان را از خودبرانيد كه او آدمي را از رحمت پروردگار و قدم گذاردن در مسير كمال ما يوس مي سازد. قدم دوم: اينكه بدانيد دروغ وخلاف واقع گفتن چه آثار شومي بر شخصيت انسان و نيز در ذهن افراد ديگر دارد از يكسو گناهي بزرگ است كه اصراربر آن چه بسا آدمي را براي هميشه از رحمت خداوند دور سازد و از سوي ديگر منزلت و شخصيت آدمي را در نزدديگران پائين مي آورد. در اين مورد مطالعه كتابهاي اخلاقي مانند: «معراج السعاده» و «گامهاي عملي در اخلاق» رامطالعه كنيد. قدم سوم: برنامه ريزي براي كنترل زبان است. شما يك برنامه سه ماهه به صورت هفتگي براي كنترل زبان طراحي كنيد. يعني در 12 برگ روزهاي هفته را نوشته و در مقابل آن جائي براي علامت زدن و يا نوشتن بگذاريد. هرشب قبل از خوابيدن برنامه را در برابر خود قرار دهيد و تعداد دفعاتي كه احيانا برخلاف تصميم خود حرفي خارج ازضوابط زده ايد يادداشت كنيد. همين برنامه را در طول هفته ادامه دهيد و هر شب سعي كنيد پيشرفت خود را در برنامه كنترل كنيد و در پايان هفته نيز نتيجه كلي را ملاحظه نماييد. اگر پيشرفت كرده و تعداد دفعات پائين آمده است به سجده رفته و خدا را شكر كنيد ولي اگر نتيجه مطلوب نبود در مرحله اول با تنبيه سبك خود را مجازات كنيد: مثلا اگرروزي ديديد كه تعداد دفعات تخلف فزوني يافته است روز بعد خود را از سخن گفتن براي چند ساعت محروم كنيد واگر تخلف تكرار شد روزه بگيريد.
منبع:سايت انوار طاها
