پرسش :
چرا اگر در لباس نمازگزار يک دكمه يا نخ غصبی باشد نمازش باطل است؟
پاسخ :
نماز خواندن در لباس و يا مكان غصبي، موجب بطلان نماز است؛ حتي اگر دكمه اي از لباس غصبي باشد. اين موضوع در آيات و روايات داراي دليل است.
در قرآن مجيد مي خوانيم: «إِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ؛ همانا خداوند عمل را از افراد با تقوا مي پذيرد.» (مائده: 27) در وصاياي علي عليه السلام به كميل نيز آمده است: «اي كميل نگاه كن كه در چه چيزي و بر روي چه مكاني نماز مي خواني كه اگر آنها از راه حلال نباشند، قبولي در كار نيست.» (1) بنابراين، حتي يك دكمه غصبي هم مي تواند مبطِّل نماز باشد.
البته اين موضوع افزون بر جنبه هاي فقهي، از جنبه تربيتي و اجتماعي نيز مهم است. اين حكم نشان مي دهد انسان براي پاك بودن نفس و قبول شدن عبادتش، بايد كسب و كاري پاك داشته باشد و حقوق اجتماعي را رعايت كند. به ديگر سخن، حق الله و حق الناس با يكديگر در ارتباط هستند و عبادت فقط امري فردي و به دور از شئون اجتماعي نيست. نمازگزار پيش از اينكه مشغول عبادت شود و رو به قبله بايستد، بايد روابطش را با ديگر افراد جامعه تصحيح كند و به رعايت حقوق آنها متوجه باشد.
پی نوشت:
1. وسائل الشيعه، ج 5، ص 119.
منبع: پرسمان نماز، محسن محمدی، نشر: قم: مرکز پژوهش های اسلامی صدا و سیما (1389)
نماز خواندن در لباس و يا مكان غصبي، موجب بطلان نماز است؛ حتي اگر دكمه اي از لباس غصبي باشد. اين موضوع در آيات و روايات داراي دليل است.
در قرآن مجيد مي خوانيم: «إِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ؛ همانا خداوند عمل را از افراد با تقوا مي پذيرد.» (مائده: 27) در وصاياي علي عليه السلام به كميل نيز آمده است: «اي كميل نگاه كن كه در چه چيزي و بر روي چه مكاني نماز مي خواني كه اگر آنها از راه حلال نباشند، قبولي در كار نيست.» (1) بنابراين، حتي يك دكمه غصبي هم مي تواند مبطِّل نماز باشد.
البته اين موضوع افزون بر جنبه هاي فقهي، از جنبه تربيتي و اجتماعي نيز مهم است. اين حكم نشان مي دهد انسان براي پاك بودن نفس و قبول شدن عبادتش، بايد كسب و كاري پاك داشته باشد و حقوق اجتماعي را رعايت كند. به ديگر سخن، حق الله و حق الناس با يكديگر در ارتباط هستند و عبادت فقط امري فردي و به دور از شئون اجتماعي نيست. نمازگزار پيش از اينكه مشغول عبادت شود و رو به قبله بايستد، بايد روابطش را با ديگر افراد جامعه تصحيح كند و به رعايت حقوق آنها متوجه باشد.
پی نوشت:
1. وسائل الشيعه، ج 5، ص 119.
منبع: پرسمان نماز، محسن محمدی، نشر: قم: مرکز پژوهش های اسلامی صدا و سیما (1389)
