پرسش :
خلاصهای از احکام نماز و روزه مسافر را بیان کنید.
پاسخ :
پاسخ توسط حجتالاسلام فلاحزاده بر اساس فتاوای حضرت آیت الله العظمی خامنهای مدظلهالعالی:
مسئله اول : مسافرت اگر به قدر مسافت شرعی باشد و شخص کثیرالسفر، مسافرتش برای شغل نباشد و این مسافرت هم حداقل ۴ فرسخ شرعی یعنی ۲۲/۵ کیلومتر است و ۲۲/۵ کیلومتر هم میخواهد، در این سفرها نمازهای چهار رکعتی شکسته است و باید به صورت دو رکعتی خوانده شود و روزهی این مسافر هم صحیح نیست.
مسئله دوم: کسانی که سفر کردن جزئی از شغلشان است و کثیرالسفر هستند، یعنی برای شغلشان مسافرتهای زیادی میروند که معمولاً بین سفرها کمتر از ۱۰ روز فاصله است، این افراد باید در سفرهای کاری -و نه سفرهای شخصی- نماز را کامل بخوانند و و روزهشان هم صحیح است.
مسئله سوم: کسی که به مسافرت شخصی میرود، در آن روزی که به مسافرت میرود، اگر قبل از ظهر برود، یا در هنگام ظهر در بین راه باشد یا در جایی باشد که وطنش نیست و ۱۰ روز هم نمیخواهد در آنجا بماند، روزهی آن روزش صحیح نیست، اما اگر بعدازظهر حرکت کند، روزهی آن روزش صحیح است.
مسئله چهارم : وقتی که شخص از سفر برمیگردد، اگر در هنگام اذان ظهر در راه باشد، روزهی آن روزش صحیح نیست، اگر قبل از اذان ظهر ولو یک دقیقه قبل از اذان به وطنش یا جایی که میخواهد ۱۰ روز در آنجا بماند برسد، روزهی آن روزش صحیح است. اما اگر او در هنگام اذان ظهر حتی ۵۰۰ متر با وطنش فاصله داشته باشد، روزهی آن روزش صحیح نیست.
مسئله پنجم : کسی که کثیرالسفر است یعنی شغلش مسافرت است و زیاد به مسافرت میرود، در سفرهای شخصی باید نماز را شکسته بخواند؛ و خانوادهاش که با او سفر میکنند و شغلشان مسافرت نیست، باید نماز را شکسته بخوانند، مگر اینکه قصد اقامت ۱۰ روزه کنند. مثلاً اگر فرد شاغل سه روز در هفته را در شهر دیگری کار میکند و خانوادهاش هم با او میآید ولی خانوادهاش آنجا شغلی ندارند، خانوادهی او باید نماز را شکسته بخوانند و تبعیت در اینجا معنا ندارد.
مسئله ششم : تبعیت زن و فرزند از سرپرست خانواده در صورتی است که آنها به صورت مستقل تصمیم نمیگیرند و آن هم در جایی است که بنا دارند بمانند یا بنا دارند زندگی کنند. اما جایی که مثلاً وطن شوهر بوده و الان هم هست و الان آنجا زندگی نمیکنند، زمانی که به وطن شوهر مسافرت میروند، اگر وطن زن و بچهها آنجا نباشد، یعنی خانم آنجا زندگی نکرده است و بچهها آنجا به دنیا نیامدهاند و اصلاً آنجا با هم زندگی نکردهاند، زن و فرزند تابع شوهر نیستند و اگر قضد ۱۰ روز نکنند نمازشان شکسته است و روزهشان هم صحیح نیست.
منبع: khamenei.ir
پاسخ توسط حجتالاسلام فلاحزاده بر اساس فتاوای حضرت آیت الله العظمی خامنهای مدظلهالعالی:
مسئله اول : مسافرت اگر به قدر مسافت شرعی باشد و شخص کثیرالسفر، مسافرتش برای شغل نباشد و این مسافرت هم حداقل ۴ فرسخ شرعی یعنی ۲۲/۵ کیلومتر است و ۲۲/۵ کیلومتر هم میخواهد، در این سفرها نمازهای چهار رکعتی شکسته است و باید به صورت دو رکعتی خوانده شود و روزهی این مسافر هم صحیح نیست.
مسئله دوم: کسانی که سفر کردن جزئی از شغلشان است و کثیرالسفر هستند، یعنی برای شغلشان مسافرتهای زیادی میروند که معمولاً بین سفرها کمتر از ۱۰ روز فاصله است، این افراد باید در سفرهای کاری -و نه سفرهای شخصی- نماز را کامل بخوانند و و روزهشان هم صحیح است.
مسئله سوم: کسی که به مسافرت شخصی میرود، در آن روزی که به مسافرت میرود، اگر قبل از ظهر برود، یا در هنگام ظهر در بین راه باشد یا در جایی باشد که وطنش نیست و ۱۰ روز هم نمیخواهد در آنجا بماند، روزهی آن روزش صحیح نیست، اما اگر بعدازظهر حرکت کند، روزهی آن روزش صحیح است.
مسئله چهارم : وقتی که شخص از سفر برمیگردد، اگر در هنگام اذان ظهر در راه باشد، روزهی آن روزش صحیح نیست، اگر قبل از اذان ظهر ولو یک دقیقه قبل از اذان به وطنش یا جایی که میخواهد ۱۰ روز در آنجا بماند برسد، روزهی آن روزش صحیح است. اما اگر او در هنگام اذان ظهر حتی ۵۰۰ متر با وطنش فاصله داشته باشد، روزهی آن روزش صحیح نیست.
مسئله پنجم : کسی که کثیرالسفر است یعنی شغلش مسافرت است و زیاد به مسافرت میرود، در سفرهای شخصی باید نماز را شکسته بخواند؛ و خانوادهاش که با او سفر میکنند و شغلشان مسافرت نیست، باید نماز را شکسته بخوانند، مگر اینکه قصد اقامت ۱۰ روزه کنند. مثلاً اگر فرد شاغل سه روز در هفته را در شهر دیگری کار میکند و خانوادهاش هم با او میآید ولی خانوادهاش آنجا شغلی ندارند، خانوادهی او باید نماز را شکسته بخوانند و تبعیت در اینجا معنا ندارد.
مسئله ششم : تبعیت زن و فرزند از سرپرست خانواده در صورتی است که آنها به صورت مستقل تصمیم نمیگیرند و آن هم در جایی است که بنا دارند بمانند یا بنا دارند زندگی کنند. اما جایی که مثلاً وطن شوهر بوده و الان هم هست و الان آنجا زندگی نمیکنند، زمانی که به وطن شوهر مسافرت میروند، اگر وطن زن و بچهها آنجا نباشد، یعنی خانم آنجا زندگی نکرده است و بچهها آنجا به دنیا نیامدهاند و اصلاً آنجا با هم زندگی نکردهاند، زن و فرزند تابع شوهر نیستند و اگر قضد ۱۰ روز نکنند نمازشان شکسته است و روزهشان هم صحیح نیست.
منبع: khamenei.ir
