شخصى به دکتر دندانپزشکى رجوع مى کند و به دکتر مى گوید او را ببیند و نظر قطعى دهد که آیا پر کردنى است یا خیر؟ و اگر پر نمى شود از ابتدا بگوید که وى خرج ننماید دکتر بعد از معاینه نظر به پر کردن مى دهد و بعد از سه جلسه مبلغ زیادى پرداخت مى نماید، اما دو روز نشده، دندان مى شکند و شخص به همان پزشک رجوع مى نماید و دکتر با این که خود قبول بر خطاء دارد بعد از یک جلسه کار روى دندان مطالبه پول مى کند، شخص به خاطر بى اطلاعى از حکم شرع نصف پول درخواستى را مى دهد، حال مى خواهد بداند پولى که دکتر حالا از او طلب نموده واقعاً از نظر شرعى صحیح است؟