به خاطر دوستی و علاقه به دختری، همه چیز را از دست دادم و به او هم نرسیدم. خدا و ائمه را و محبت همه را کنار نهادم. حالا می‌خواهم برگردم، ولی نمی‌توانم. انگار باری به وسعت عالم روی قلبم نشسته و هر کاری می‌کنم نمی‌توانم رها شوم. مدتی خوبم، ولی دوباره بد می‌شوم. احساساتم به اعضای خانواده مخصوصاً پدرم کم شده و نمی‌دانم چرا از پدرم دلگیرم. شهوت، مرا نابود کرده و حتی میان محارم و نزدیکان خودم هم اذیت می‌شوم. فکرش مرا آزار می‌دهد. مانده‌ام چه کنم؟ نکند خدا مرا راه نمی‌دهد و مرا از لذت بودن با خودش محروم کرده؟ چه کنم از نو شروع کنم؟ دعا می‌خوانم ولی تا از خدا می‌خواهم عوض شوم، بی‌میل می‌شوم. انگار این حرف قلبم نیست و نمی‌توانم به سمت خدا بروم. لطف مرا راهنمایی کنید. شهوت امانم را بریده و حبّ دنیا و دلبستگی به آن نابودم کرده است. کمکم کنید تا نجات یابم.