اگر جنین‌ مبتلا به‌ ناهنجاری‌هایی باشد كه‌ مغایر با حیات‌ پس‌ از تولّد است‌ و امكان‌ تشخیص‌ قطعی‌ در دوران‌ حاملگی‌ وجود دارد با توجّه‌ به‌ این‌ كه‌ بیشتر این‌ نوع‌ ناهنجاری‌ها پس‌ از چهار ماه‌ تشخیص‌ داده‌ می‌شود و با توجّه‌ به‌ این‌ كه‌ در پایان‌ این‌ حاملگی‌ قطع‌ نظر از مدّت‌ زمانی‌ كه‌ حاملگی‌ به‌ طول‌ كشیده‌ باشد قطعاً جنین‌ پس‌ از تولّد علیرغم‌ اقدامات‌ پزشكی‌ خواهد مرد و فقط‌ مشقّت‌ و رنج‌ دوران‌ حاملگی‌ و عوارض‌ بارداری‌ برای‌ مادر وجود دارد و ضمناً حاملگی‌ بی‌حاصل‌ كه‌ مادر در نهایت‌ از وضعیت‌ حاملگی‌ خود مطلع‌ است‌ كه‌ عاقبتی‌ جز مرگ‌ برای‌ جنین‌ وی‌ متصوّر نیست‌، نگهداشتن‌ و پرورش‌ چنین‌ جنینی‌ در رحم‌ برای‌ مادر موجب‌ عسر و حرج‌ در طی‌ دوران‌ بارداری‌ می‌باشد و رنج‌ و مشقّت‌ جسمی‌ و روحی‌ برای‌ زوجین‌ دارد به‌ طوری‌ كه‌ زن‌ و شوهر درخواست‌ ختم‌ بارداری‌ می‌نمایند. در این‌ موارد حیات‌ جنین‌ فقط‌ منوط‌ به‌ رابطه خونی‌ جنین‌ با مادر است‌ و در بعضی‌ موارد مثل‌ هیدروپس‌ حتّی‌ جنین‌ در داخل‌ شكم‌ مادر در ماه‌های‌ پایان‌ حاملگی‌ ممكن‌ است‌ بمیرد. حال‌ این‌ سؤال‌ مطرح‌ است‌ آیا ختم‌ بارداری‌ در زمان‌ تشخیص‌ قطعی‌ (قبل‌ و پس‌ از چهار ماه‌) امكان‌پذیر می‌باشد لازم‌ به‌ ذكر است‌ كه‌ موارد بیماری‌های‌ فوق‌ محدود می‌باشد و چند مورد آن‌ به‌ شرح‌ زیر است‌: 1) هیذروپس‌ فتالیس‌، تمامی‌ حفرات‌ بدن‌ جنین‌ نظیر شكم‌ و قفسه سینه‌ و مغز و اعصاب‌ آب‌ آورده‌ اعضای‌ بدن‌ متورّم‌ می‌شود. 2) تریزومی‌ 18 كه‌ كروموزم‌ شماره‌ 18 جنین‌ به‌ جای‌ دو عدد سه‌ عدد می‌باشد و تریزومی‌ 13 كه‌ كروموزم‌ 13 جنین‌ به‌ جای‌ دو عدد سه‌ عدد می‌باشد كه‌ منجر به‌ ناهنجاری‌های شدید مغایر با حیات‌ می‌شود. 3) آنانسفالی (جنین‌ بدون‌ سر و مغز). 4) كلیه‌های پلی كیستیک، كه‌ كلیه‌های جنین‌ بزرگتر از حدّ عادی و دارای كیست‌های متعدّد و فاقد عملكرد می‌باشد. 5) آژنزی كلیه‌ها، كه‌ كلیه‌های جنین‌ تشكیل‌ نمی‌گردد. 6) عدم‌ وجود حجاب‌ حاجز، كه‌ روده‌ها و كبد و احشاء داخل‌ شكم‌ وارد قفسه سینه‌ شده‌ و جلوگیری از رشد ریه‌ها می‌نماید. 7) ناهنجاری‌های متعدّد در اعضای حیاتی جنین‌. 8) ناهنجاری‌های متعدّد در قسمت‌های مختلف‌ سیستم‌ عصبی مركزی. 9) آژنزی ریه‌، عدم‌ تشكیل‌ ریه‌ها.