پرسش :
معلّمین مدارس ابتدایى و راهنمایى گاهى از اوقات مجبور مىشوند، جهت نظم کلاس و یادگیرى بیشتر بچّه ها، آنها را تنبیه کنند، البتّه لازم به ذکر است که با حفظ مراتب تنبیه، یعنى تذکّر، نگاه تند، تهدید به دادن نمره کم و امثال ذلک مى باشد و در نهایت مجبور به زدن آنها مى شوند که این زدن ممکن است در دست یا بدن آنها سرخى و کبودى ایجاد کند، سؤال این است که آیا حرمت یا ضمانتى در کار است؟ براى مزید اطّلاع عرض مى کنم که اگر زدن نباشد، نه معلّم مى تواند مطلب درسى را خوب بیان کند و نه محصّل مى تواند از درس بهره اى ببرد، چون با مشاهده عدم تنبیه از ناحیه معلّم، کلاس را بر سر معلّم ویران مى کنند، مضافاً به این که مزاحمت آنها ممکن است به محیط مدرسه و کلاسهاى دیگر نیز سرایت بکند؟
پاسخ :
همان گونه که قبلا نیز گفته ایم، باید حتّى الامکان از تنبیه بدنى صرف نظر کرد و در صورت ضرورت باید با اجازه خاصّ یا عامّ ولىّ کودک باشد و کارى که سبب دیه شود انجام ندهند و با توجّه به آثار منفى تنبیه بدنى، تا ممکن است باید از آن پرهیز کرد.
منبع:makarem.ir
همان گونه که قبلا نیز گفته ایم، باید حتّى الامکان از تنبیه بدنى صرف نظر کرد و در صورت ضرورت باید با اجازه خاصّ یا عامّ ولىّ کودک باشد و کارى که سبب دیه شود انجام ندهند و با توجّه به آثار منفى تنبیه بدنى، تا ممکن است باید از آن پرهیز کرد.
منبع:makarem.ir
