پرسش :
زيد تمام اموال خود (خانه، زمين و متعلّقات آن) را به دست دائى‌اش داده و از وطن خود به هندوستان رفته و در آن جا سكونت اختيار كرده است، سپس تمام مايملك خود را در زمان حيات خويش با اين مضمون به فردى هبه كرده است: «اگر من زنده به وطن خود برسم مايملك خودم را از فلان شخص مىگيرم و اگر به حكم الهى زنده به وطن خود نرسم در اين صورت تمام مايملك خود را به فلان شخص هبه كرده ام، اگر كسى در اين باب دعوا كند ادّعاى او باطل خواهد بود. و در اين هبه اوّل خدا و رسول (صلى الله عليه وآله) و ائمّه طاهرين (عليهم السلام) گواهند، بعد از آن 4 نفر از مؤمنين با نشانه انگشت شهادت داده اند» بعد از تحرير هبه نامه بلافاصله تمام مايملك زيد از دست دايىاش پس گرفته شده و تحت تصرّف آن فرد قرار داده شده و تا به حال تمام مايملك وى در تصرّف اوست، ولى زيد به حكم الهى در هندوستان وفات و در آن جا مدفون گرديد. آيا اين هبه نامه طبق شرع مقدّس اسلام نافذ است؟
پاسخ :
فقط یک سوّم هبه نامه که در واقع وصیّتنامه است صحیح مى باشد، بقیّه به ورثه برمىگردد و اگر وارثى ندارد باید به حاکم شرع داده شود.
منبع: makarem.ir
فقط یک سوّم هبه نامه که در واقع وصیّتنامه است صحیح مى باشد، بقیّه به ورثه برمىگردد و اگر وارثى ندارد باید به حاکم شرع داده شود.
منبع: makarem.ir
