فردی اینگونه است که با راه دادن بعضی از فکرها به خود عادةً از او منی خارج می‏‌شود. حال اگر در حال اعتکاف عمداً این افکار را به خود راه دهد و منی از او خارج ‏شود، اعتکاف او چه حکمی دارد و اگر عادت نداشته باشد و منی بیرون بیاید چطور؟ و اگر عادت داشته باشد ولی منی بیرون نیاید چه حکمی پیدا می‏‌کند؟