پرسش :
با توجه به سؤالات زير: 1- در مسأله 2615 از رساله مىخوانيم: «اگر ماهى فلس دار را زنده از آب بگيرند و بيرون آب جان دهد، پاک و خوردن آن حلال است ... و ماهى بىفلس را اگر چه زنده از آب بگيرند و بيرون آب جان دهد، حرام است» در حالى که در سوره مائده آيه 96 مىخوانيم: «أُحِلَّ لَکمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَ طَعامُهُ مَتاعاً لَکمْ» 2- در مسأله 2397 مىخوانيم: «زن مسلمان نمىتواند به عقد کافر در آيد، مرد مسلمان هم نمىتواند با زنهاى کافره بهطور دائم ازدواج کند، ولى صيغه کردن زنهاى اهل کتاب مانند يهود و نصارى مانعى ندارد» و اين مسأله ظاهرا منافات دارد با آيه 5 سوره مائده که در آنجا ازدواج با زنهاى اهل کتاب را بهطور مطلق ذکر مىنمايد. 3- در رساله عمليه مىخوانيم: «مسافر بايد نماز ظهر و عصر و عشاء را با هشت شرط شکسته بخواند ...» ولى قرآن مجيد در آيه 101 سوره نساء مىفرمايد: «وَ إِذا ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْکمْ جُناحٌ أَنْ تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلاةِ» با توجه به اين آيه بفرمایید که مسافر مجبور است که نماز را شکسته بخواند يا مختار؟ خواهشمند است در مورد چگونگى تطبيق مسائل مذکور با آيات قرآن توضيح دهيد.
پاسخ :
مدرک استنباط احکام اسلام، فقط کتاب خدا نيست تا به ملاحظه اطلاق آيهاى، حکمى اثبات شود، بلکه يکى از مهمترين مدارک آن، سنّت پيغمبر اکرم (صلّى اللّه عليه و آله) و روايات مأثوره از اهل بيت آن حضرت است که آنچه از رساله نقل نمودهايد بوسيله آنها اثبات مىشود.
منبع: استفتائات امام خمینی(ره)، ج1، ص23
مدرک استنباط احکام اسلام، فقط کتاب خدا نيست تا به ملاحظه اطلاق آيهاى، حکمى اثبات شود، بلکه يکى از مهمترين مدارک آن، سنّت پيغمبر اکرم (صلّى اللّه عليه و آله) و روايات مأثوره از اهل بيت آن حضرت است که آنچه از رساله نقل نمودهايد بوسيله آنها اثبات مىشود.
منبع: استفتائات امام خمینی(ره)، ج1، ص23
