پرسش :
در حدود چهارده سال قبل، از قوچان محل تولدم به مشهد و بعد از يک سال به تهران آمده و استخدام شدم. و بعد از هشت سال جهت کار به بندر عباس منتقل شدم. و دوباره بعد از سه سال به تهران برگشتم. و در يکى از خانههاى سازمانى مسکن گزيدم. با توجه به اينکه در گذشته تهران را وطن خود قرار داده، و از زادگاه خود اعراض وطن نمودم و قصد دارم منزلى که حدودا شش کيلومتر با محل کارم فاصله دارد تهيه نمايم، در ضمن منزل کنونى من با محل کارم در حدود دو کيلومتر فاصله دارد، لطفا بفرماييد: آيا در منزل کنونى حکم مسافر را دارم؟ در اين صورت که حکم مسافر را داشته باشم، آيا در صورت قصد ده روز کردن و صبح به محل کار رفتن و بعد از ظهر برگشتن، اين قصد را از بين نمىبرد؟ حکم نمازها و روزههاى گذشته چه صورتى پيدا مىکند؟
پاسخ :
در محل فعلى در فرض مرقوم حکم مسافر داريد و چنانچه محل سکونت با محل کار در يک محله محسوب باشد قصد ده روز در يک محله صحيح است و نماز و روزه تمام است، ولى اگر دو محله محسوب باشد، با فرض خروج روزانه از منزل به محل کار قصد اقامت صحيح نيست و نماز و روزه قصر است و نمازهاى گذشته اگر مخالف وظيفه مقرره انجام شده قضاء دارد.
منبع: استفتائات امام خمینی(ره)، ج1، ص235
در محل فعلى در فرض مرقوم حکم مسافر داريد و چنانچه محل سکونت با محل کار در يک محله محسوب باشد قصد ده روز در يک محله صحيح است و نماز و روزه تمام است، ولى اگر دو محله محسوب باشد، با فرض خروج روزانه از منزل به محل کار قصد اقامت صحيح نيست و نماز و روزه قصر است و نمازهاى گذشته اگر مخالف وظيفه مقرره انجام شده قضاء دارد.
منبع: استفتائات امام خمینی(ره)، ج1، ص235