طلابى که براى تبليغ، مدام به جبهه‌‏هاى جنگ يا شهرها و روستاها مى‏‌روند- با اينکه خود را عادل نمى‏‌دانند- به آن‌ها اصرار مى‌‏کنند که امام جماعت شوند و [آن‌ها] مى‏‌گويند [اگر قبول کنيم‏] موجب تقويت اسلام و نيرو بخشيدن به رزمندگان و کشاندن مردم به مساجد و بزرگ داشت شعائر اسلامى است، و اگر قبول نکنيم موجب دل سردى و بدبينى آن‌ها به اسلام و روحانيّت مى‌‌‏شود در اين مورد آيا اجازه قبول امام جماعت يا کارهایی که عدالت در آن شرط است را مى‏دهيد يا نه؟