طبق فتواى امام در صورتى که دسترسى به روحانى نباشد مى‌‏‌‌توان به افراد غير روحانى اقتدا کرد (و اين کار در بعضى از ادارات و ن‌هادها و جبهه‌‏ها انجام مى‌‌‏گيرد)، آيا اين حکم شامل مساجد هم مى‌‌‏شود؟ چون مشاهده شده است که در مساجد اگر يک شب امام جماعت نتواند به مسجد بيايد و يا دير برسد، افرادى جوان از غيبت امام استفاده کرده و در محراب قرار گرفته و نماز مى‌‏خوانند و در اين موقع اگر امام برسد مى‏بيند که ديگرى در محراب است، آيا چنين عملى صحيح است؟