پرسش :
در بستانآباد، چهار سال است که کارخانه گچى دائر شده، و هر روز هفتصد تن بلکه بیشتر محصول آن مىشود، و روزانه چهار هزار نفر (اعمّ از کارگر، شوفر، معدنچى، آتشبار و غیره) در آن کار مىکنند، و هفتاد درصد مصرف گچ آذربایجان شرقى و غربى از این کارخانه تأمین مىشود. این کارخانه شرکت سهامى بوده و چهار سال است که به موجب مدارک اداره صنایع و معادن از معدن گچ قریه «کلو» سنگ خام استفاده مىکند. پس از انقلاب أهالى قریه از استخراج سنگ معدن مانع مىشوند، و مىگویند یا باید «کارخانه» معدن سنگ را از ما اجاره نماید و یا در ازاء هر تن سنگ مبلغى به ما بدهد؛ زیرا معدن در زمین ماست و زباله و خاک‌هاى روى معدن بر مزارع و مراتع ما مىریزد. سهامداران کارخانه مزبور مزارع و مراتع اطراف معدن را از رعایا خریدهاند، و احیانا هر موردى خریده نشده حاضرند ضرر مالى را به آنها بدهند، کمیته بستانآباد هرچه نصیحت کرده أهالى قریه زیر بار نمىروند، در نتیجه کارخانه به حالت نیمه تعطیل در آمده و فعلا از سنگ‌هاى ذخیره که در محوّطه کارخانه است استفاده مىشود که عن قریب تمام مىشود و از نظر اقتصادى ضربهاى بر کشور وارد خواهد شد، لطفا حکم شرعى این مسأله و وظیفه اهالى را مشخّص فرمایید؟
پاسخ :
اگر معدن در ملک شخصى یا حریم ملک شخصى است باید رضایت مالک تحصیل شود، و اگر در زمینهاى موات است که ملک کسى نیست رضایت اهالى معتبر نیست، و براى رسیدگى به مطلب باید به اداره مسئول در دولت اسلامى مراجعه شود.
منبع: استفتائات امام خمینی(ره)، ج3، ص18
اگر معدن در ملک شخصى یا حریم ملک شخصى است باید رضایت مالک تحصیل شود، و اگر در زمینهاى موات است که ملک کسى نیست رضایت اهالى معتبر نیست، و براى رسیدگى به مطلب باید به اداره مسئول در دولت اسلامى مراجعه شود.
منبع: استفتائات امام خمینی(ره)، ج3، ص18
