شخصى به نيابت پدرش که در قيد حيات است به حج رفته، طواف و نماز نساء را همان‌طور که در مناسک آمده با نيّت «ما فى الذّمة» ولى در عين حال همراه با ذکر کلمه «واجب» به انجام رسانده و گفته: «طواف و نماز نسایی را که از حجّ نيابتى پدرم بر گردن دارم بجا مى‏‌اورم واجب، قربة الى اللّه»؛ آيا نيابت فوق صحيح بوده؟