پرسش :
در کتاب مناسک در احکام «بيتوته در منى» آمده است: «اگر پيش از نصف شب خارج شدند يا از اوّل شب قدرى خارج بودند، احتياط آن است که قربانى کنند گرچه بعيد نيست عدم وجوب» و حال اين که در سؤال و جواب‌هایی که اخيرا به احکام مناسک ملحق شده چنين آمده: «مسأله گويى به حجاج گفته که در بيتوته در منى وظيفه اين است که از اوّل شب تا نصف شب يا از نصف شب تا اوّل صبح باشد و خودش اين عمل را انجام داده ... در جواب آمده است که احتياط واجب دادن کفاره است»، لطفا توضيح دهيد جمع بين «عدم وجوب کفاره و احتياط واجب دادن کفاره است» چگونه است؟
پاسخ :
گرچه دو مسأله در دو موضوع است و بين دو مسأله منافاتى نيست و مسأله مناسک مربوط به دير آمدن به منى از سر شب يا خارج شدن از منى قبل از نصف شب است و مسأله ديگر مربوط به نيامدن قسمت اوّل شب به منى و آمدن کمى آخر آن براى مبيت نصف دوم شب است، لکن در تحرير الوسيله احتياط وجوبى است که بايد به آن عمل شود.
منبع: استفتائات امام خمینی(ره)، ج1، ص477
گرچه دو مسأله در دو موضوع است و بين دو مسأله منافاتى نيست و مسأله مناسک مربوط به دير آمدن به منى از سر شب يا خارج شدن از منى قبل از نصف شب است و مسأله ديگر مربوط به نيامدن قسمت اوّل شب به منى و آمدن کمى آخر آن براى مبيت نصف دوم شب است، لکن در تحرير الوسيله احتياط وجوبى است که بايد به آن عمل شود.
منبع: استفتائات امام خمینی(ره)، ج1، ص477
