پرسش :
مریضی که در روی تخت بستری بوده، می‌ترسیده که اگر به سمت قبله رو کند، برایش خطر داشته باشد به همین جهت نمازهایش را به همان حال خوانده است، بعداً می‌فهمد که ترس او بی مورد بوده، در این صورت نمازهایی که خوانده چه حکمی دارد؟
پاسخ :
اگر خوف او عقلایی بوده و هیچ راه اطمینان بخشی نداشته، نماز او محکوم به صحت است و احوط اعاده است.
منبع: استفتائات از محضر حضرت آیت‌الله العظمی بهجت (دوره 4 جلدی)، ناشر: دفتر حضرت آیت‌الله العظمی محمدتقی بهجت، قم، 1386.
اگر خوف او عقلایی بوده و هیچ راه اطمینان بخشی نداشته، نماز او محکوم به صحت است و احوط اعاده است.
منبع: استفتائات از محضر حضرت آیت‌الله العظمی بهجت (دوره 4 جلدی)، ناشر: دفتر حضرت آیت‌الله العظمی محمدتقی بهجت، قم، 1386.
