اگر کسى خانه‌اى را بدون ذکر عیب و با تبرّى از عیب بفروشد و قسمتى از ثمن را قبض کند و مشترى هم خانه را- بدون علم به عیب- تصرف کند به این معنى که در آن خانه سکونت کند و تغییرات جزیی و غیر اساسى در آن انجام دهد و پس از گذشت مدتى -سه ماه یا بیشتر یا کمتر- مشترى معیوب بودن خانه را کاملا احراز کند آیا در این صورت براى مشترى خیار عیب باقى است یا ساقط مى‏‌شود؟ و چنانچه خیار عیب ساقط شود و مشترى حق فسخ معامله را نداشته باشد آیا بر بایع لازم است که آن عیب را به طور اساسى رفع کند و یا این‌که باید ارش آن عیب را بدهد؟ و آیا ضامن خسارات وارده بر مشترى در اثر آن عیب مى‌‏‌باشد یا نه؟ و از طرف دیگر اگر چنانچه خیار عیب باقى باشد و معامله فسخ شود آیا بر مشترى لازم است که منافع استیفا شده خانه را تعویض کند؟ و آیا بر بایع هم چنین حکمى جارى است یعنى منافع آن مقدار از ثمن را که قبض نموده و در این مدّت بر مشترى تقویت شده است باید تعویض کند؟