پدر و پسرى براى تهیه منزل مسکونى مبلغ یک صد هزار تومان (که سى هزار تومان آن از پدر است) گذاشته و منزلى را به همان مبلغ مى‏خرند با توجه به این‌که نظر هر دو اسکان در خانه است ولى موقع نوشتن قباله عادى خانه پدر روى حسن نیت و اعتماد به نام پسر نوشته مى‏‌شود بعد از مدتى که مى‏‌گذرد پدر با کمک خود پسر فرزند را داماد مى‌‌‏‌کند و اکنون هر دو در خانه سکونت دارند پس از مدتى که از ازدواج و سکونت در خانه‏ مى‏گذرد پدر خواستار توسعه منزل مى‏‌شود و پسر تحت تأثیر افرادى قرار مى‏گیرد و با کمال قدرت و جرأت مقابل پدر مى‌‏آیستد و مى‏‌‌گوید شش‏دانگ خانه مال من است و شما دینارى نپرداخته‏‌اید حال با توجه به این‌که عده‌‏‌اى از اقوام پدر از خرید خانه به همین نحو کاملا اطلاع دارند آیا به بهانه این که اصل قباله خرید به نام فرزند است پدر از این خانه محروم است؟ و آیا تصرفات پسر بدون اذن پدر صحیح است یا خیر؟