اگر واقف مقرّر کرده باشد که موقوفه براى مدّت بیش از (مثلا) بیست سال اجاره داده نشود، ولى متولّى بر خلاف ترتیب مقرّر از سوى واقف، موقوفه را براى مدّت بیشتر (مثلا سى سال) اجاره بدهد، آیا در فرض مذکور، عقد اجاره از اصل و نسبت به تمام مدّت باطل است یا این که نسبت به بیست سال که واقف اجازه داده صحیح است و نسبت به بقیه باطل یا فضولى است یا این که حکم دیگرى دارد؟