امام‏زاده‌‏اى در یکى از قراء دماوند است به نام امام‏زاده هاشم که نذورات نقدى و غیر نقدى دارد در زمان طاغوت اهالى ده که از اعقاب‏ متولّیان اصلى از زمان قاجاریه هستند شورش نموده و سرپرستى و اداره این بقعه متبرکه را که در ید عمال طاغوت بود خود به عهده گرفتند و تحت نظر هیأت امناى محلّى و حاکم شرع نذورات نقدى را پس از مخارج امام‏زاده و حقوق خدّام، صرف ساختن راه و پل و کتابخانه و مدرسه و سایر امور خیریه شرعى مى‏نمایند نظر حضرت عالى در این مورد چیست آیا مخارج فوق را از این محل جایز مى‏دانید یا خیر؟