پرسش :
منزلى است مسکونى که شخصى در حیات خود آن را براى مدّت سى سال حبس نموده (که نزدیکان وى هنگام مسافرت به قم سالى ده روز در آن خانه ساکن باشند) از تاریخ فوت آن مرحوم (قریب 25 سال قبل) کسى از نزدیکان او (با وجود اطّلاع از حبس و وصیت مزبور، و آمادگى ورثه براى قرار دادن منزل در اختیار آنان) در مسافرت‌هایشان به قم به آن خانه نیامدهاند. از این رو ورثه إقدام به فروش آن نمودهاند، و مشترى حاضر شده که در صورت آمدن بستگان آن مرحوم به آن خانه طبق وصیت‌نامه به آنان اجازه ده روز سکونت بدهد. بفرمایید این معامله چه صورت دارد؟ توضیح اینکه نظر واقف که سکونت اقوام اوست تا پایان مدّت منظور (30 سال) در معامله شرط مىشود. و خریدار با کمال اشتیاق قبول مىکند. و توضیح دیگر اینکه بیع و فروش خانه مرقوم هم به صلاح ورّاث و هم به صلاح موقوف علیهم است، چون کلنگى است و در شرف خرابى مىباشد؟
پاسخ :
تا مدّت حبس سر نیامده ورثه نمىتوانند منزل را در اختیار دیگرى قرار دهند، ولى فروش آن با محفوظ نگهداشتن حقّ سکنى براى موصى لهم مانع ندارد.
منبع: استفتائات امام خمینی(ره)، ج3، ص41
تا مدّت حبس سر نیامده ورثه نمىتوانند منزل را در اختیار دیگرى قرار دهند، ولى فروش آن با محفوظ نگهداشتن حقّ سکنى براى موصى لهم مانع ندارد.
منبع: استفتائات امام خمینی(ره)، ج3، ص41
