شخصى ملکى را فروخته ولى سند و جواز کسب به نام فروشنده بوده، فروشنده ملک فوت کرده، بعدا پدر متوفّى مدّعى شده است که «ملک از من بوده» و بینه هم ندارد. اگر خریدار (که منکر مالکیت پدر متوفّى مى‌‌‌‏‌باشد) قسم بخورد دعوى تمام مى‌‏شود؟ یا این که مدّعی که پدر متوفّى (فروشنده) است نیز باید قسم بخورد؟ آیا بعد از قسم خوردن منکر محلّى براى قسم خوردن مدّعى مى‌‌‌‏‌باشد یا نه؟