به تشخیص دکتر، خانمى از بچه‌‏‌دار شدن محروم است، این خانم با همسر خود پسرى را از پرورشگاه آورده‏اند، ولى به تمام اقوام و آشنایان گفته‏‌اند که مرد (همسر این خانم) زنى را براى بچه‌‏‌دار شدن صیغه نموده و بعد از این که بچه‌‏‌دار گردیده صیغه را فسخ و بچّه خود را به خانه آورده است و حالا ده سال از این واقعه گذشته. مرد چون مایه و عقائد مذهبى ندارد این مسأله برایش مهمّ نیست، أمّا همسر ایشان ناراحت است؛ زیرا تمام اقوام این خانم و همسرش به چشم فرزندى به این کودک نظر داشته و از لحاظ حجاب در حدّ مقرّرات شرع مراعات نمى‌‌‏کنند، و دیگر این‌که خود خانم هم مجبور است رفتارى مانند مادر داشته باشد حتّى از لحاظ حجاب. (و روزى که این بچّه را از پرورشگاه آوردند زن و شوهر پیمان بسته‏اند که این قضیه را تا آخر عمر به کسى نگویند) حال این خانم در ناراحتى وجدان است؛ زیرا به عنوان یک فرد مسلمان مسئول مى‌‌‌‏‌باشد، و این بچّه هم به اندازه‏اى حسّاس است که تحمّل شنیدن حقیقت را ندارد. این خانم، مادرى دارد هشتادساله که همسرش فوت نموده و گفته‏‌اند مى‌‌‌‌‏توان او را به عقد این پسر در آورد، أمّا در مورد نحوه صیغه اختلاف شده؛ لذا از آن حضرت مسألت داریم که بدین امر مهمّ پاسخ گویند.