پرسش :
زن و مردى به ازدواج یکدیگر در آمدهاند، پس از ازدواج فرزندى از آنان متولّد نمىشود، در این رابطه مراجعات متعدّدى به دکترهاى متخصّص مىنمایند، ولى جواب تمام پزشکان منفى بوده و متذکر شدهاند که عیب از جانب مرد است (در واقع شوهر نطفه ندارد) ولى زن به این امید که در آینده ممکن است فرزند دار شوند مانده و به زندگى ادامه داده است، لیکن نتیجه مثبت مشاهده نشده است. در این رابطه چند سؤال مطرح است که تقاضامندیم جواب فرمایید: 1- آیا زن با توجّه به مسائل فوق -خواه شوهر راضى باشد یا نباشد- مىتواند طلاق بگیرد یا خیر؟ و اگر با میل خود خواست طلاق بگیرد مهریه او چگونه خواهد بود؟ آیا شوهر باید تمام آن را پرداخت کند یا نصف آن را؟ 2- آیا شوهر مىتواند (با اجازه زن) براى مدّتى زنى را صیغه یا عقد نماید؟ 3- اگر زن با میل خود خواست کما فى السابق به زندگى خود ادامه دهد آیا مسئول و گنهکار است؟ با توجّه به اینکه اگر طلاق بگیرد مىتواند از شوهر دیگر بچهدار شود.
پاسخ :
ج 1- طلاق بدون اذن شوهر باطل است، و بعد از تحقّق دخول تمام مهر را باید بدهد.
ج 2- ازدواج زن دیگر- موقّت یا دائم- جایز است و باید رعایت مقرّرات دولت اسلامى بشود.
ج 3- صبر زن با شوهر مذکور اشکال ندارد.
منبع: استفتائات امام خمینی(ره)، ج3، ص320
ج 1- طلاق بدون اذن شوهر باطل است، و بعد از تحقّق دخول تمام مهر را باید بدهد.
ج 2- ازدواج زن دیگر- موقّت یا دائم- جایز است و باید رعایت مقرّرات دولت اسلامى بشود.
ج 3- صبر زن با شوهر مذکور اشکال ندارد.
منبع: استفتائات امام خمینی(ره)، ج3، ص320