شخصى وصیت نموده که ثلث ما ترک او را مصرف کنند و موارد مصرف را تعیین کرده (که عبارت است از واجبات و مستحبّات مثل نیابت حجّ، خمس، زکات، صوم، صلاة و مخارج مجلس ترحیم و امثال اینها) و باقیمانده ثلث را با نظریه وصىّ و قیم در امور خیریه مصرف کنند. طبق وصیت مرحوم عمل شده و آنچه از ثلث باقى مانده بیست هزار تومان است، و از ما ترک یک منزل مسکونى که وارثین در آن زندگى مى‌‌‏کنند. وصىّ مى‌‏گوید: «این منزل را مى‏فروشم و در مکان دیگر به قیمت نازلتر براى صغار میت منزلى مى‏خرم، تا در نتیجه طبق وصیت بیست هزار تومان در امور خیریه مصرف شود» قیم که جدّ صغار است مى‌‏گوید: «صغار مخارج یومیه ندارند، و بعضى‏شان به مرض سل مبتلى هستند، و منزل مسکونى وارثین در جنب منزل قیم است، و اگر بچّه‏‌ها در مکان دیگر بروند خصوصا صغارشان مبتلى به فساد اخلاق و عدم تربیت دینى مى‌‏‌شوند، باید ورثه صغار در همین منزل بمانند به اجازه کبار، و اگر شرع مقدّس اجازه بدهد دو اطاق از منزل اجاره داده شود و صرف اعاشه صغار و مریضیشان‏ بشود به عنوان صرف امور خیریه حسب الوصیه مرحوم». ضمنا معلوم بوده باشد که دوازده هزار تومان از قیمت منزل را بعضى از وارثین که حقّ خودش هست مى‏‌خواهد (که جمعا با باقیمانده ثلث که باید صرف امور خیریه شود 32 هزار تومان مى‌‏شود) از مقام اقدس حضرت عالى درخواست داریم حکم الهى‌‏اش را بیان فرمایید.