شوهرم از این جانب فرزندى نداشته، زن دیگرى را در خارج صیغه کرده و از او پسرى به وجود مى‌‌‏آید. پدر اسم فرزند را در شناسنامه خود قید و به فرزندى او اقرار مى‏‌نماید. منتهى در شناسنامه این پسر (فرزند) براى احترام من اسم مادر اصلى را ننوشته و اسم این جانب را مى‌‏نویسند، پسر مرا مادرش خطاب مى‌‏کند. رهبر مستضعفین! در تحریر الوسیله با ترجمه، جلد 3، صفحه 92، کتاب اقرار، مسأله 17 اقرار پدر را نسبت به فرزند در صورتى نافذ دانسته‏‌اید که منازعى نداشته باشد، اکنون پاسخ کمیته را مرحمت فرمایید که منظور از کلمه «منازع» آیا این است که کسى دیگر مدّعى فرزندى پسر شود و بگوید من پدر او هستم؟ یا آن‌که منظور از کلمه «منازع» این است که هر شخصى مى‌‌‌‌‌‏تواند مدّعى شود که این فرزند فرزند مدّعى نیست؛ زیرا در شناسنامه اسم مادر را براى احترام خانوادگى عوضى نوشته‌‏اند؟ آیا بعد از فوت پدر، برادران او (عموهاى پسرم) مى‌‌‌‌‌‌‏‌توانند ادّعاء میراث کنند یا خیر؟ به هر صورت اشتباهى نوشتن نام مادر فرزند در شناسنامه آیا به اقرار پدرش (که طىّ ده‌ها سند رسمى و به مدّت 28 سال به فرزندى آن فرزند اعتراف نموده) لطمه‌‏اى وارد مى‌‏آورد یا خیر؟ از پیشواى واقعى مسلمین استدعا دارد در مورد سؤالات فوق پاسخ مرحمت فرمایید.