زنى صاحب زمینى بوده قبل از موتش وصیت کرده که زمین مذکور را باید سه قطعه کرد. ثلث اوّل را شخص معینى از طرف او حجّ واجب انجام دهد، و ثلث دوّم را شوهرش براى انجام واجبات دینیه مانند صوم و صلاة مصرف نماید، و ثلث سوّم مال وارثین باشد که عبارتند از دخترهایش. بعد از موت موصی مادرش (که در حالت وصیت و حیاتش ساکت بوده) نزاع مى‌‏کند که نصف تمام این زمین را شوهرم عوض مهریه برایم داده بود، و در ادّعاء خود شاهد هم ندارد. آیا این دعوى شنیده مى‌‏شود و حقّى ثابت مى‌‏شود یا نه؟ و وظیفه موصى له بعد از انجام حجّ یا قبل از انجام حجّ چیست؟ تکلیف شوهر و دخترها چیست؟