جوانى دخترى را عقد کرده، و قبل از این که دختر را به خانه بیاورد (تحت تأثیر عواملى) سوء ظن برایش حاصل شده که دختر باکره نیست، لذا مسأله را به طور پنهانى با پدر دختر مطرح مى‌‏کند، پدر هم از این کار ناراحت شده و نهایتا کار به دادگاه مى‏کشد تا بالأخره جوان به وسیله پزشک متخصّص مى‏فهمد که سوء ظنش بی‌جا بوده است، لذا پشیمان شده و از پدر دختر تقاضاى تشکیل زندگى با دختر وى را مى‏‌نماید؛ ولى پدر دختر از این کار ممانعت نموده‏ و مى‌‏گوید تا حکم شرعى در مورد پسر اجراء نشود به هیچ وجه راضى به ازدواج نمى‌‌‏شود؛ استدعاء دارد بفرمایید آیا پدر دختر چنین حقّى را دارد؟