از آنجا که بیکارى زندانیان در مدّت تحمّل کیفر و تراکم آنان در محیط‌هاى دربسته زندانها موجب توسعه جرائم و آلودگى بیشتر آنان به انواع‏ بیماری‌هاى جسمى، روحى و اخلاقى مى‌‌‏گردد، سازمان زندان‌ها (که قانونا عهده دار اداره زندانها و اصلاح و ارشاد زندانیان است) کارگاه‌هاى وسیعى در داخل و خارج از محیط زندانها ایجاد کرده یا در دست احداث دارد و به زندانیان شاغل مبلغى حقّ الزحمه مى‏‌پردازد. اینک این شبهه پیش آمده است که آیا خروج زندانى از زندان و اشتغال او در این گونه مراکز منافات با حکم صادره (حبس تعزیرى) ندارد؟ آیا سازمان زندان‌ها مى‌‌‌‌‌‏تواند با رعایت کامل جوانب حفاظتى و امنیتى زندانیان را در کارگاهها و مراکز اشتغال (داخل و یا خارج از زندان) به کار مشغول نماید؟