ازدواج با وجود بى میلى جنسى
پرسش :
دخترى هستم جوان و على رغم داشتن خواستگاران زیاد ولى از نظر جنسى دچار بى میلى و ترس هستم و هیچ احساس نیاز به ازدواج ندارم. ولى مشغله خواستگاران برایم مشکل ساز شده است که البته شرایط مناسبى هم دارند. براى مقابله با این احساس باید چه کار کرد؟ و آیا با چنین شرایطى مى توان ازدواج نکرد که حتى ترس از به گناه افتادن هم برایم بسیار کم است چون دائما مشغولم (و درس مى خوانم) لطفا مرا از نظر اعتقادى توجیه نکنید بلکه راه حل عملى ارائه کنید.
پاسخ :
در این که براى تشویق به ازدواج، خداوند لذتى را در تماس هاى جنسى قرار داده است شکى نیست ولى کشف این لذت هم چون کشف سایر استعدادهاى بشر وابسته به این است که فرد با چنین موضوعى مواجه شود،
البته میزان و سطح این مواجه شدن مختلف و متفاوت است. برخى ممکن است با دیدن یک صحنه از ارتباط ابتدایى با این پدیده آشنا شوند و برخى دیگر با دیدن یک تصویر در خواب یا بیدارى و گروه دیگر نیز با تماس عینى قبل و یا بعد از ازدواج ولى به هر حال این نوع نگرش برخوردها گذشته از جنبه ارزشى آن اولین گرایش ها را در شخص به وجود مى آورد و چون پتانسیل گرایش به موضوعات جنسى در نهاد انسان وجود دارد. سرآغاز یک احساس نیاز مى شود.
بنابراین احتمالا عدم گرایش شما به این موضوع به دلیل ضعف شناخت شما از این پدیده باشد و یا به دلیل ترس و یا سابقه ذهنى ناخوشایند باشد. اما بدانید پس از کشف این استعداد خدادادى، نگرشى متفاوت از نگرش فعلى خواهید داشت مگر این که واقعا در پشت این میل مشکل دیگرى چون ضعف غدد جنسى در ترشح مواد لازم براى تحریک جنسى داشته باشید که این احتمال بسیار اندک است. لذا بعد از ازدواج خود به خود این حالت از بین مى رود و شما نباید این روحیه را در خود تلقین نمایید.
احتمال ترس از ازدواج و همبسترى و مانند آن نیز احتمالاً ناشى از اطلاعات نادرست و باورهایى است که دیگران در شما به وجود آورده اند. در این زمینه خوب است بدانید زن و شوهر موجب آرامش یکدیگرند، نه موجب ترس و دلهره زیرا نیازهاى جنسى همدیگر را تأمین مى کنند و نیازهاى عاطفى یکدیگر را پاسخ مى دهند و قرار گرفتن زن و مرد در قالب ازدواج صحیح نه تنها نگرانى ندارد بلکه تقریبا همه زن و مردها به صورت فطرى خواهان آن هستند و دوست دارند در سن بعد از بلوغ با یکدیگر زندگى کنند. بنابراین سعى کنید باورها و تفکر منطقى را در خود تقویت کنید و بدون دلیل در ذهن خودتان خیال بافى نکنید.
منبع: خواستگارى، محمدرضا احمدى، نهاد نمایندگى مقام معظم رهبرى در دانشگاهها، دفتر نشر معارف، 1390.
در این که براى تشویق به ازدواج، خداوند لذتى را در تماس هاى جنسى قرار داده است شکى نیست ولى کشف این لذت هم چون کشف سایر استعدادهاى بشر وابسته به این است که فرد با چنین موضوعى مواجه شود،
البته میزان و سطح این مواجه شدن مختلف و متفاوت است. برخى ممکن است با دیدن یک صحنه از ارتباط ابتدایى با این پدیده آشنا شوند و برخى دیگر با دیدن یک تصویر در خواب یا بیدارى و گروه دیگر نیز با تماس عینى قبل و یا بعد از ازدواج ولى به هر حال این نوع نگرش برخوردها گذشته از جنبه ارزشى آن اولین گرایش ها را در شخص به وجود مى آورد و چون پتانسیل گرایش به موضوعات جنسى در نهاد انسان وجود دارد. سرآغاز یک احساس نیاز مى شود.
بنابراین احتمالا عدم گرایش شما به این موضوع به دلیل ضعف شناخت شما از این پدیده باشد و یا به دلیل ترس و یا سابقه ذهنى ناخوشایند باشد. اما بدانید پس از کشف این استعداد خدادادى، نگرشى متفاوت از نگرش فعلى خواهید داشت مگر این که واقعا در پشت این میل مشکل دیگرى چون ضعف غدد جنسى در ترشح مواد لازم براى تحریک جنسى داشته باشید که این احتمال بسیار اندک است. لذا بعد از ازدواج خود به خود این حالت از بین مى رود و شما نباید این روحیه را در خود تلقین نمایید.
احتمال ترس از ازدواج و همبسترى و مانند آن نیز احتمالاً ناشى از اطلاعات نادرست و باورهایى است که دیگران در شما به وجود آورده اند. در این زمینه خوب است بدانید زن و شوهر موجب آرامش یکدیگرند، نه موجب ترس و دلهره زیرا نیازهاى جنسى همدیگر را تأمین مى کنند و نیازهاى عاطفى یکدیگر را پاسخ مى دهند و قرار گرفتن زن و مرد در قالب ازدواج صحیح نه تنها نگرانى ندارد بلکه تقریبا همه زن و مردها به صورت فطرى خواهان آن هستند و دوست دارند در سن بعد از بلوغ با یکدیگر زندگى کنند. بنابراین سعى کنید باورها و تفکر منطقى را در خود تقویت کنید و بدون دلیل در ذهن خودتان خیال بافى نکنید.
منبع: خواستگارى، محمدرضا احمدى، نهاد نمایندگى مقام معظم رهبرى در دانشگاهها، دفتر نشر معارف، 1390.
