ثواب و فضیلت مستمع قرآن
پرسش :
برای مستمع قرآن چه ثواب و فضیلتی بیان شده است؟
پاسخ :
فضایل بسیاری برای استماع و گوش دادن به قرآن در روایات آمده است، به عنوان نمونه:
قال على(علیه السلام): «مَنْ اِستَمَعَ آیَةً مِنَ القُرآنِ خَیرٌ لَهُ مَن ثَبِیرٍ ذَهَباً»(1)؛
(کسى که استماع آیه اى از قرآن کند بهتر است، براى او از اینکه کوه «ثَبیر»[که کوه بزرگى است در یمن] را طلا کرده به او دهند).
قال الصادق(علیه السلام): «مَنْ اِسْتَمَعَ حَرفاً مِن کِتَابِ اللّهِ مِن غَیرِ قَرَاءَةٍ کَتَبَ اللهُ لَهُ حَسَنَةَ وَ مَحَى عَنهُ سَیِّئَةً وَ رَفَعَ لَهُ دَرَجَةً»(2)؛
(کسى که حرفى از کتاب خدا را بدون قرائت بشنود خداوند براى او حسنه نوشته و گناه او را محو و درجه او را رفیع گرداند).
پی‌نوشت‌ها:
(1). جامع الأخبار، شعیری، محمد بن محمد، مطبعة حیدریة، نجف، بى تا، چاپ: اول، ص 41، (الفصل الحادی و العشرون فی القرآن)؛ بحار الأنوار، مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، محقق/ مصحح: جمعى از محققان، دار إحیاء التراث العربی، بیروت، 1403 قمری، چاپ: دوم، ج 89، ص 20، باب 1 (فضل القرآن و إعجازه و أنه لا یتبدل بتغیر الأزمان و لا یتکرر بکثرة القراءة و الفرق بین القرآن و الفرقان).
(2). الکافی، کلینى، محمد بن یعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى، على اکبر و آخوندى، محمد، دار الکتب الإسلامیة، تهران، 1407 قمری، چاپ: چهارم، ج 2، ص 612، باب (ثواب قراءة القرآن)؛ عدة الداعی و نجاح الساعی، ابن فهد حلى، احمد بن محمد، محقق/ مصحح: موحدى قمى، احمد، دار الکتب الإسلامی، 1407 قمری، چاپ: اول، ص 288، الباب (السادس فی تلاوة القرآن)؛ وسائل الشیعة، شیخ حر عاملى، محمد بن حسن، محقق/ مصحح: مؤسسة آل البیت(ع)، مؤسسة آل البیت(ع)، قم، 1409 قمری، چاپ: اول، ج 6، ص 188، باب 11 (استحباب کثرة قراءة القرآن فی الصلاة و غیرها و على کل حال و ختمه و افتتاحه و استماع قراءته و اختیارها على غیرها من المندوبات)
منبع: اخلاق اسلامى در نهج البلاغه، مکارم شیرازى، ناصر، تهیه و تنظیم: اکبر خادم الذاکرین، نسل جوان، قم، 1385 شمسی، چاپ: اول، ج 1، ص 440.
فضایل بسیاری برای استماع و گوش دادن به قرآن در روایات آمده است، به عنوان نمونه:
قال على(علیه السلام): «مَنْ اِستَمَعَ آیَةً مِنَ القُرآنِ خَیرٌ لَهُ مَن ثَبِیرٍ ذَهَباً»(1)؛
(کسى که استماع آیه اى از قرآن کند بهتر است، براى او از اینکه کوه «ثَبیر»[که کوه بزرگى است در یمن] را طلا کرده به او دهند).
قال الصادق(علیه السلام): «مَنْ اِسْتَمَعَ حَرفاً مِن کِتَابِ اللّهِ مِن غَیرِ قَرَاءَةٍ کَتَبَ اللهُ لَهُ حَسَنَةَ وَ مَحَى عَنهُ سَیِّئَةً وَ رَفَعَ لَهُ دَرَجَةً»(2)؛
(کسى که حرفى از کتاب خدا را بدون قرائت بشنود خداوند براى او حسنه نوشته و گناه او را محو و درجه او را رفیع گرداند).
پی‌نوشت‌ها:
(1). جامع الأخبار، شعیری، محمد بن محمد، مطبعة حیدریة، نجف، بى تا، چاپ: اول، ص 41، (الفصل الحادی و العشرون فی القرآن)؛ بحار الأنوار، مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، محقق/ مصحح: جمعى از محققان، دار إحیاء التراث العربی، بیروت، 1403 قمری، چاپ: دوم، ج 89، ص 20، باب 1 (فضل القرآن و إعجازه و أنه لا یتبدل بتغیر الأزمان و لا یتکرر بکثرة القراءة و الفرق بین القرآن و الفرقان).
(2). الکافی، کلینى، محمد بن یعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى، على اکبر و آخوندى، محمد، دار الکتب الإسلامیة، تهران، 1407 قمری، چاپ: چهارم، ج 2، ص 612، باب (ثواب قراءة القرآن)؛ عدة الداعی و نجاح الساعی، ابن فهد حلى، احمد بن محمد، محقق/ مصحح: موحدى قمى، احمد، دار الکتب الإسلامی، 1407 قمری، چاپ: اول، ص 288، الباب (السادس فی تلاوة القرآن)؛ وسائل الشیعة، شیخ حر عاملى، محمد بن حسن، محقق/ مصحح: مؤسسة آل البیت(ع)، مؤسسة آل البیت(ع)، قم، 1409 قمری، چاپ: اول، ج 6، ص 188، باب 11 (استحباب کثرة قراءة القرآن فی الصلاة و غیرها و على کل حال و ختمه و افتتاحه و استماع قراءته و اختیارها على غیرها من المندوبات)
منبع: اخلاق اسلامى در نهج البلاغه، مکارم شیرازى، ناصر، تهیه و تنظیم: اکبر خادم الذاکرین، نسل جوان، قم، 1385 شمسی، چاپ: اول، ج 1، ص 440.
