پرسش :
مراد از تفقه كه در قرآن و روايات آمده چيست؟
پاسخ :
مراد از تفقّه (تفقّهوا) در قرآن كريم و روايات اهلبيت طهارت (عليهمالسلام)، آشنايي با فقه مصطلح كه در مقابل كلام و فلسفه قرار دارد، نيست؛ همان گونه كه واژه "حكمت" در قرآن و روايات،حكمت مصطلح، يعني فلسفه نيست، بلكه بر فراگيري معارف اصول دين و معارف عقلي نيز "فقه" اطلاق ميگردد و فهميدن احكام حرام و حلال الهي نيز "حكمت" ناميده ميشود. پس فقه كه عبارت از فراگيري عميق است به معنايِ مطلق آگاهي به معارف دين است و به معناي اصطلاحي آن نيست وگرنه لازم ميآيد كه تنها يكسيزدهم قرآن كه آيات الأحكام و مربوط به فروع فقه مصطلح است، داراي فقه باشد و مراد از تفقّه در قرآن معرفت خصوص همان مقدار اندك باشد؛ در حالي كه تمامي قرآن فقه است. البته اگر مسائل حقوقي، سياسي، اجتماعي و مدني را جزو فقه بدانيم، آيات فقهي رقم بيشتري پيدا ميكند.
مأخذ: ( تفسیر تسنيم، ج١ ، ص ٢٥١)
مراد از تفقّه (تفقّهوا) در قرآن كريم و روايات اهلبيت طهارت (عليهمالسلام)، آشنايي با فقه مصطلح كه در مقابل كلام و فلسفه قرار دارد، نيست؛ همان گونه كه واژه "حكمت" در قرآن و روايات،حكمت مصطلح، يعني فلسفه نيست، بلكه بر فراگيري معارف اصول دين و معارف عقلي نيز "فقه" اطلاق ميگردد و فهميدن احكام حرام و حلال الهي نيز "حكمت" ناميده ميشود. پس فقه كه عبارت از فراگيري عميق است به معنايِ مطلق آگاهي به معارف دين است و به معناي اصطلاحي آن نيست وگرنه لازم ميآيد كه تنها يكسيزدهم قرآن كه آيات الأحكام و مربوط به فروع فقه مصطلح است، داراي فقه باشد و مراد از تفقّه در قرآن معرفت خصوص همان مقدار اندك باشد؛ در حالي كه تمامي قرآن فقه است. البته اگر مسائل حقوقي، سياسي، اجتماعي و مدني را جزو فقه بدانيم، آيات فقهي رقم بيشتري پيدا ميكند.
مأخذ: ( تفسیر تسنيم، ج١ ، ص ٢٥١)