پرسش :
چرا خارجي ها با اين که مسيحي هستند ولي مشروب مي خورند مگر آن ها پيامبر ندارند؟ چرا؟
پاسخ :
همان طور که مي دانيد در شريعت اسلام شراب حرام است و آيين اسلام همان آيين، ابراهيم حنيف است. آيين ابراهيم حنيف ـ عليه السلام ـ پيش از يهوديت و نصرانيت بوده، و آنان نيز تابعي از آن آيين حنيف بوده اند. بنابر اين گوشت خوک و خوردن مسکرات در آئين يهود و مسيحيت نيز حرام بوده است. و اين حکم در تمامي اديان الهي که از تحريف بشر مصون مانده باشند جاري است.
بلي در اثر تحريفات، تغييراتي در آيين آن ها داده شده است که ربطي به اصل دين ندارد. چنان چه گفته اند ـ پولس خوردن گوشت خوک وشراب را بر مسيحيان حلال کرد و گرنه در اصل آيين آن ها حرام بوده است.[1]
اينکه امروزه در برخي اديان شراب را حلال شمرده اند نشانه تحريف آن هاست، که در اديان الهي بدست بشر صورت گرفته است.[2]
از بين مبلغان و مروجين مسيحيت پولس موقعيت ويژه اي دارد؛ که براي ترويج مسيحيت بين غير يهوديان امپراطوري روم، دو کار و در حقيقت دو تحريف عمده در مسيحت انجام داد:
اولا: از نظر عقيدتي، مسيحيت را چنان تغيير داد که پذيرش آن براي مشرکان امپراطوري روم آسان شد.
ثانياً: مسيحيت را ازنظر عمل آسان گردانيد؛ زيرا براي غير يهوديان، عمل به دستورات بسيار پيچيده يهوديت سخت بود، لذا پولس شريعت (حلال و حرام و مکروه و مستحب) را از مسيحيت حذف کرد و ايمان را براي رستگاري کافي دانست.[3]
البته بايد دانست که احکام الهي بر اساس مصالح و مفاسد است. که علت حرمت ذاتي مواردي مثل گوشت خوک و شراب بدليل زيان ها و ضرر هاي فردي و اجتماعي بر کسي پوشيده نيست. چنان که قرآن کريم نيز به اين معني اشاره دارد.[4]
اما پولس که از تحريف کنندگان مسيحيت واقعي و از بنيانگذاران مسيحيت تحريف شده کنوني است براي جلب طرفداران بيشتر صريحا اعلام کرد که ديگر عمل «ختان» وجوب ندارد، و هم چنين رعايت حلال و حرام در طعام و شراب ضروري نيست و افراد بشر را نبايد به نجس و طاهر تقسيم کرد.[5]
با توجه به مطالب ذکر شده در مسيحيت واقعي، مثل اسلام شراب حرام است اما در اين زمان که مسيحي ها مشروب مي خورند، دينشان تحريف شده است و اينها تابع يک دين منحرف هستند؛ که بدعت هاي بسياري وارد آن شده است.
لازم بذکر است که مسأله تحريف مسيحيت در روايات اسلامي نيز ذکر شده است. در روايتي از امام کاظم ـ عليه السلام ـ آمده است: «در يکي از بدترين مکان هاي جهنم که «سقر» نام دارد نام پنج تن از امم سابق ذکر شده است؛ اين پنج تن عبارتند از: قابيل، نمرود، فرعون، يهود (که قوم بني اسرائيل را منحرف ساخته و از دين خارج کرد) و پولس که نصرانيت را به وضعيت کنوني درآورد.»[6]
همچنين امام صادق ـ عليه السلام ـ نيز مي فرمايد: «رسولان الهي در زمان خود و پس از خود مبتلا به شيطان هايي بوده اندکه آنان را آزرده و مردم را پس ازآنان گمراه کرده اند؛ دو شيطاني که نسبت به عيسي ـ عليه السلام ـ چنين کرده اند، پولس و مريسا بوده اند.[7]
آنچه گذشت مختصري بود از مسيحيت کنوني که بدليل تحريف شراب و مسکرات را حلال شمرده اند.
معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
1. رضواني، علي اصغر،نگاهي به مسيحيت و پاسخ به شبهات.
2. اديب آل علي، سيد محمد، پرسش ها و پاسخ هايي درباره مسيحيت.
3. رابرت اي . وان و ورست، ترجمه باغباني، جواد و رسول زاده، عباس، مسيحيت از لابلاي متون.
[1]. طباطبايي، سيد محمد حسين، تفسير الميزان، قم، دفتر انتشارات اسلامي وابسته به جامعه مدرسين، چاپ دوم، ج3، ص 213.
[2]. ر.ک: محلاتي، ذبيح الله، در مضرات شراب ـ ترياک ـ قمار و موسيقي، تهران، جاودان، 1372.
[3]. رضواني، علي اصغر، نگاهي به مسيحيت و پاسخ به شبهات، قم، انتشارات جمکران، چاپ اول، ص 37.
[4]. بقره / 219.
[5]. جن بي ناس، تاريخ جامع اديان، ترجمه علي اصغر حکمت، تهران، انتشارات آموزش انقلاب اسلامي، چاپ پنجم، 1372ش، ص614.
[6]. مجلسي، محمد باقر، بحار الانوار، بيروت، موسسه الوفا، چاپ دوم، 1403ق، ج8، ص 310.
[7]. همان، ج 13، ص 212، حديث 5.
( اندیشه قم )
همان طور که مي دانيد در شريعت اسلام شراب حرام است و آيين اسلام همان آيين، ابراهيم حنيف است. آيين ابراهيم حنيف ـ عليه السلام ـ پيش از يهوديت و نصرانيت بوده، و آنان نيز تابعي از آن آيين حنيف بوده اند. بنابر اين گوشت خوک و خوردن مسکرات در آئين يهود و مسيحيت نيز حرام بوده است. و اين حکم در تمامي اديان الهي که از تحريف بشر مصون مانده باشند جاري است.
بلي در اثر تحريفات، تغييراتي در آيين آن ها داده شده است که ربطي به اصل دين ندارد. چنان چه گفته اند ـ پولس خوردن گوشت خوک وشراب را بر مسيحيان حلال کرد و گرنه در اصل آيين آن ها حرام بوده است.[1]
اينکه امروزه در برخي اديان شراب را حلال شمرده اند نشانه تحريف آن هاست، که در اديان الهي بدست بشر صورت گرفته است.[2]
از بين مبلغان و مروجين مسيحيت پولس موقعيت ويژه اي دارد؛ که براي ترويج مسيحيت بين غير يهوديان امپراطوري روم، دو کار و در حقيقت دو تحريف عمده در مسيحت انجام داد:
اولا: از نظر عقيدتي، مسيحيت را چنان تغيير داد که پذيرش آن براي مشرکان امپراطوري روم آسان شد.
ثانياً: مسيحيت را ازنظر عمل آسان گردانيد؛ زيرا براي غير يهوديان، عمل به دستورات بسيار پيچيده يهوديت سخت بود، لذا پولس شريعت (حلال و حرام و مکروه و مستحب) را از مسيحيت حذف کرد و ايمان را براي رستگاري کافي دانست.[3]
البته بايد دانست که احکام الهي بر اساس مصالح و مفاسد است. که علت حرمت ذاتي مواردي مثل گوشت خوک و شراب بدليل زيان ها و ضرر هاي فردي و اجتماعي بر کسي پوشيده نيست. چنان که قرآن کريم نيز به اين معني اشاره دارد.[4]
اما پولس که از تحريف کنندگان مسيحيت واقعي و از بنيانگذاران مسيحيت تحريف شده کنوني است براي جلب طرفداران بيشتر صريحا اعلام کرد که ديگر عمل «ختان» وجوب ندارد، و هم چنين رعايت حلال و حرام در طعام و شراب ضروري نيست و افراد بشر را نبايد به نجس و طاهر تقسيم کرد.[5]
با توجه به مطالب ذکر شده در مسيحيت واقعي، مثل اسلام شراب حرام است اما در اين زمان که مسيحي ها مشروب مي خورند، دينشان تحريف شده است و اينها تابع يک دين منحرف هستند؛ که بدعت هاي بسياري وارد آن شده است.
لازم بذکر است که مسأله تحريف مسيحيت در روايات اسلامي نيز ذکر شده است. در روايتي از امام کاظم ـ عليه السلام ـ آمده است: «در يکي از بدترين مکان هاي جهنم که «سقر» نام دارد نام پنج تن از امم سابق ذکر شده است؛ اين پنج تن عبارتند از: قابيل، نمرود، فرعون، يهود (که قوم بني اسرائيل را منحرف ساخته و از دين خارج کرد) و پولس که نصرانيت را به وضعيت کنوني درآورد.»[6]
همچنين امام صادق ـ عليه السلام ـ نيز مي فرمايد: «رسولان الهي در زمان خود و پس از خود مبتلا به شيطان هايي بوده اندکه آنان را آزرده و مردم را پس ازآنان گمراه کرده اند؛ دو شيطاني که نسبت به عيسي ـ عليه السلام ـ چنين کرده اند، پولس و مريسا بوده اند.[7]
آنچه گذشت مختصري بود از مسيحيت کنوني که بدليل تحريف شراب و مسکرات را حلال شمرده اند.
معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
1. رضواني، علي اصغر،نگاهي به مسيحيت و پاسخ به شبهات.
2. اديب آل علي، سيد محمد، پرسش ها و پاسخ هايي درباره مسيحيت.
3. رابرت اي . وان و ورست، ترجمه باغباني، جواد و رسول زاده، عباس، مسيحيت از لابلاي متون.
[1]. طباطبايي، سيد محمد حسين، تفسير الميزان، قم، دفتر انتشارات اسلامي وابسته به جامعه مدرسين، چاپ دوم، ج3، ص 213.
[2]. ر.ک: محلاتي، ذبيح الله، در مضرات شراب ـ ترياک ـ قمار و موسيقي، تهران، جاودان، 1372.
[3]. رضواني، علي اصغر، نگاهي به مسيحيت و پاسخ به شبهات، قم، انتشارات جمکران، چاپ اول، ص 37.
[4]. بقره / 219.
[5]. جن بي ناس، تاريخ جامع اديان، ترجمه علي اصغر حکمت، تهران، انتشارات آموزش انقلاب اسلامي، چاپ پنجم، 1372ش، ص614.
[6]. مجلسي، محمد باقر، بحار الانوار، بيروت، موسسه الوفا، چاپ دوم، 1403ق، ج8، ص 310.
[7]. همان، ج 13، ص 212، حديث 5.
( اندیشه قم )
