پرسش :
اعتقاد به موعود و منجی چه تأثیری بر زندگی ما دارد؟
پاسخ :
شرح پرسش:
اعتقاد به موعود و منجی چگونه زندگی انسان ها را تحت تأثیر قرار می دهد؟ معتقد بودن به انتظار چه تأثیرهایی بر شخصیت فرد دارد؟
پاسخ:
مهم‌ترین فواید تربیتی اعتقاد به مهدویت و انتظار فرج امام زمان(علیه السلام) عبارتند از:
1. شخص منتِظر ، هم گام و هم راه و هم رزم امام زمان(علیه السلام) و پیامبر(صلى الله علیه وآله) مى شود. امام صادق(علیه السلام) مى فرماید: «هو بمنزلة من کان مع القائم فى فسطاطه ـ ثم سکت هنیئة ـ ثم قال هو کمن کان مع رسول الله!؛ شخص منتِظر، مانند کسى است که با رهبر این انقلاب، در خیمه او بوده باشد ـ سپس کمى سکوت کرد ـ و فرمود: مانند کسى است که با پیامبر اسلام(صلى الله علیه وآله) در مبارزاتش همراه بوده است.»
2. انتظار فرج، بالاترین عبادت است؛ پیامبراکرم(صلى الله علیه وآله) فرمود: «افضل اعمال امتى ، انتظار الفرج من الله عزوجل؛ بالاترین اعمال امت من، کشیدن انتظار فرج از ناحیه خداست.»
3. انتظار، موجب خودسازى فردى و اجتماعى مى گردد؛ چون نمى شود کسى منتظر مصلح کل باشد، امّا خود، ناپاک و آلوده باشد. منتِظر همیشه خود را با هدف منتظَر هماهنگ مى کند.
4. منتظران راستین، در فساد محیط حل نمى شوند. تنها چیزى که مى تواند در یک محیط و جامعه فاسدِ اعتقادى و اخلاقى، انسان را از آلوده شدن حفظ کند، «امید» به ظهور اصلاح گر جهانى، یعنى امام زمان ـ عجل الله تعالى فرجه الشریف ـ است؛ هم چنان که قرآن مى فرماید: «وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ ءَامَنُواْ مِنکُمْ وَ عَمِلُواْ الصَّــلِحَـتِ لَیَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِى الاَْرْضِ...؛ (نور، 55) خداوند به آن ها که ایمان دارند و عمل صالح انجام مى دهند، وعده داده است که حکومت روى زمین را در اختیارشان بگذارد.»
5. از آثار و نتایج قابل مشاهده در انسان منتظر آمادگی او برای ظهور است و این آمادگی میسر نمی شود مگر از طریق نزدیکی، سنخیت، و همانند سازی شخصیت و ترتیب دادن زندگی خود آنچنان که مورد رضایت آن حضرت(علیه السلام) باشد. به طور کلى هر انسانى داراى سه مرتبه وجودى است، افکارش، صفاتش و اعمالش و هیچ انسانى از این قاعده مستثنى نیست، حتى حضرات معصومین(علیهم السلام).
ارتباط و نزدیکى به هر انسانى هم تنها از همین طریق ممکن است یعنى، اگر کسى بخواهد به انسان دیگرى نزدیک شود، چاره اى ندارد جز این که بکوشد ابتدا افکار، باورها و طرز تفکر آن شخص را شناسایى نماید و خویش را از جهت فکرى با آن شخص هماهنگ نماید و سپس بکوشد که قرب صفاتى پیدا نماید یعنى، از جهت صفات و کمالات اخلاقى میان خود و آن شخص محبوب همانندسازى نماید و این بهترین طریقى است که انسان طالب کمال را به یک انسان کامل الگو نزدیک مى نماید.
در مورد نزدیکى به امام عصر(علیه السلام) هم وضع به همین منوال است. ما به عنوان یک شیعه و پیرو اهل بیت عصمت و طهارت(علیهم السلام) وظیفه داریم ابتدا کیفیت اعتقاد، باورها، صفات، کمالات، نوع منش و کنش آن حضرات را شناسایى نماییم و در مرتبه بعد بکوشیم زندگى، صفات و باورهاى خود را به ایشان نزدیک نماییم تا از این طریق شیعه و پیرو واقعى آنها باشیم.
مقصود از انتظار فرج، امید و دلبستگى به مهدى(علیه السلام) است. بنابراین انتظار فرج مقصود دین به تعبیر شهید مطهرى، انتظارى سازنده و نگهدارنده، تعهدآور، نیروآفرین و تحرکبخش است. به گونه اى که خود نوعى عبادت و حق پرستى است.
porseman.org
شرح پرسش:
اعتقاد به موعود و منجی چگونه زندگی انسان ها را تحت تأثیر قرار می دهد؟ معتقد بودن به انتظار چه تأثیرهایی بر شخصیت فرد دارد؟
پاسخ:
مهم‌ترین فواید تربیتی اعتقاد به مهدویت و انتظار فرج امام زمان(علیه السلام) عبارتند از:
1. شخص منتِظر ، هم گام و هم راه و هم رزم امام زمان(علیه السلام) و پیامبر(صلى الله علیه وآله) مى شود. امام صادق(علیه السلام) مى فرماید: «هو بمنزلة من کان مع القائم فى فسطاطه ـ ثم سکت هنیئة ـ ثم قال هو کمن کان مع رسول الله!؛ شخص منتِظر، مانند کسى است که با رهبر این انقلاب، در خیمه او بوده باشد ـ سپس کمى سکوت کرد ـ و فرمود: مانند کسى است که با پیامبر اسلام(صلى الله علیه وآله) در مبارزاتش همراه بوده است.»
2. انتظار فرج، بالاترین عبادت است؛ پیامبراکرم(صلى الله علیه وآله) فرمود: «افضل اعمال امتى ، انتظار الفرج من الله عزوجل؛ بالاترین اعمال امت من، کشیدن انتظار فرج از ناحیه خداست.»
3. انتظار، موجب خودسازى فردى و اجتماعى مى گردد؛ چون نمى شود کسى منتظر مصلح کل باشد، امّا خود، ناپاک و آلوده باشد. منتِظر همیشه خود را با هدف منتظَر هماهنگ مى کند.
4. منتظران راستین، در فساد محیط حل نمى شوند. تنها چیزى که مى تواند در یک محیط و جامعه فاسدِ اعتقادى و اخلاقى، انسان را از آلوده شدن حفظ کند، «امید» به ظهور اصلاح گر جهانى، یعنى امام زمان ـ عجل الله تعالى فرجه الشریف ـ است؛ هم چنان که قرآن مى فرماید: «وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ ءَامَنُواْ مِنکُمْ وَ عَمِلُواْ الصَّــلِحَـتِ لَیَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِى الاَْرْضِ...؛ (نور، 55) خداوند به آن ها که ایمان دارند و عمل صالح انجام مى دهند، وعده داده است که حکومت روى زمین را در اختیارشان بگذارد.»
5. از آثار و نتایج قابل مشاهده در انسان منتظر آمادگی او برای ظهور است و این آمادگی میسر نمی شود مگر از طریق نزدیکی، سنخیت، و همانند سازی شخصیت و ترتیب دادن زندگی خود آنچنان که مورد رضایت آن حضرت(علیه السلام) باشد. به طور کلى هر انسانى داراى سه مرتبه وجودى است، افکارش، صفاتش و اعمالش و هیچ انسانى از این قاعده مستثنى نیست، حتى حضرات معصومین(علیهم السلام).
ارتباط و نزدیکى به هر انسانى هم تنها از همین طریق ممکن است یعنى، اگر کسى بخواهد به انسان دیگرى نزدیک شود، چاره اى ندارد جز این که بکوشد ابتدا افکار، باورها و طرز تفکر آن شخص را شناسایى نماید و خویش را از جهت فکرى با آن شخص هماهنگ نماید و سپس بکوشد که قرب صفاتى پیدا نماید یعنى، از جهت صفات و کمالات اخلاقى میان خود و آن شخص محبوب همانندسازى نماید و این بهترین طریقى است که انسان طالب کمال را به یک انسان کامل الگو نزدیک مى نماید.
در مورد نزدیکى به امام عصر(علیه السلام) هم وضع به همین منوال است. ما به عنوان یک شیعه و پیرو اهل بیت عصمت و طهارت(علیهم السلام) وظیفه داریم ابتدا کیفیت اعتقاد، باورها، صفات، کمالات، نوع منش و کنش آن حضرات را شناسایى نماییم و در مرتبه بعد بکوشیم زندگى، صفات و باورهاى خود را به ایشان نزدیک نماییم تا از این طریق شیعه و پیرو واقعى آنها باشیم.
مقصود از انتظار فرج، امید و دلبستگى به مهدى(علیه السلام) است. بنابراین انتظار فرج مقصود دین به تعبیر شهید مطهرى، انتظارى سازنده و نگهدارنده، تعهدآور، نیروآفرین و تحرکبخش است. به گونه اى که خود نوعى عبادت و حق پرستى است.
porseman.org
