پرسش :
چرا دولت جمهوري اسلامي ايران براي جلوگيري از توليد سيگار و ورود آن اقدام قطعي انجام نمي دهد؟
پاسخ :
براي تصويب يك قانون، لازم است تا نمايندگان مجلس جوانب مختلف آن را مورد كارشناسي دقيق قرار دهند در مورد قانون منع كشيدن سيگار و قاچاق به حساب آمدن آن نيز بايد به نكات زير توجه نمود:
1. تعداد افراد سيگاري آن قدر زياد است كه منع سيگار، موجب ناراحتي قشر عظيمي از افراد جامعه مي گردد و حتي كساني كه سيگاري نيستند به حمايت از پدر، مادر و ... خود برخاسته با دولت مخالفت مي نمايند.
2. با آنكه تعداد معتادين به مواد مخدر از تعداد معتادين به سيگار بسيار كمتر است و حساسيت خانواده ها نسبت به آن بيشتر است، هر ساله ده ها نفر براي جلوگيري از قاچاق مواد به شهادت مي رسند و ميلياردها تومان صرف عمليات مبارزه مي گردد و اگر بخواهيم مبارزه با سيگار را هم مانند آن نمائيم مقدار هزينه عمليات به ده ها ميليارد تومان مي رسد كه هزينة سنگيني بر دوش ملت خواهد بود.
3. اكنون دولت با واردات توتون و سيگار و فروش آن ميلياردها تومان ماليات مي گيرد. امّا در صورت قاچاق شدن آن تمام اين ماليات ها و بيشتر از آن به جيب قاچاقچيان خواهد رفت و كنترل مصرف و ميزان ارز صادر شده براي آن نيز از دست خارج مي شود در حالي كه مصرف آن تغيير مختصري پيدا مي كند.
4. اگر قانوني تصويب شود و عملاً قابل اجرا نباشد از بُعد جامعه شناسي، دهن كجي و مخالفت با دولت محسوب گشته، باعث سستي اعتبار حاكميت خواهد شد.
5. نبايد اين نكته را از نظر دور داشت كه همه كارها را به كمك وضع قانون و مجازات نمي توان حل كرد بلكه لازم است فعاليت هاي فرهنگي گسترده اي را آغاز نمائيم تا ميزان تقاضا براي سيگار كاهش يابد.
6. دولت با وضع قوانيني همچون ممنوعيت استفاده از سيگار در اما كن عمومي و ايجاد محدوديت در اين زمينه تا حد زيادي در سالم سازي فضاي جامعه تاثير گذار باشد، علاوه بر اينكه با آموزش صحيح افراد جامعه و تبيين مضرات سيگار براي عموم افراد جامعه و ارتقاي سطح آگاهي افراد جامعه، بويژه نسل جوان مي توان تا حدود زيادي از گرايش افراد به سيگار كاست.
براي تصويب يك قانون، لازم است تا نمايندگان مجلس جوانب مختلف آن را مورد كارشناسي دقيق قرار دهند در مورد قانون منع كشيدن سيگار و قاچاق به حساب آمدن آن نيز بايد به نكات زير توجه نمود:
1. تعداد افراد سيگاري آن قدر زياد است كه منع سيگار، موجب ناراحتي قشر عظيمي از افراد جامعه مي گردد و حتي كساني كه سيگاري نيستند به حمايت از پدر، مادر و ... خود برخاسته با دولت مخالفت مي نمايند.
2. با آنكه تعداد معتادين به مواد مخدر از تعداد معتادين به سيگار بسيار كمتر است و حساسيت خانواده ها نسبت به آن بيشتر است، هر ساله ده ها نفر براي جلوگيري از قاچاق مواد به شهادت مي رسند و ميلياردها تومان صرف عمليات مبارزه مي گردد و اگر بخواهيم مبارزه با سيگار را هم مانند آن نمائيم مقدار هزينه عمليات به ده ها ميليارد تومان مي رسد كه هزينة سنگيني بر دوش ملت خواهد بود.
3. اكنون دولت با واردات توتون و سيگار و فروش آن ميلياردها تومان ماليات مي گيرد. امّا در صورت قاچاق شدن آن تمام اين ماليات ها و بيشتر از آن به جيب قاچاقچيان خواهد رفت و كنترل مصرف و ميزان ارز صادر شده براي آن نيز از دست خارج مي شود در حالي كه مصرف آن تغيير مختصري پيدا مي كند.
4. اگر قانوني تصويب شود و عملاً قابل اجرا نباشد از بُعد جامعه شناسي، دهن كجي و مخالفت با دولت محسوب گشته، باعث سستي اعتبار حاكميت خواهد شد.
5. نبايد اين نكته را از نظر دور داشت كه همه كارها را به كمك وضع قانون و مجازات نمي توان حل كرد بلكه لازم است فعاليت هاي فرهنگي گسترده اي را آغاز نمائيم تا ميزان تقاضا براي سيگار كاهش يابد.
6. دولت با وضع قوانيني همچون ممنوعيت استفاده از سيگار در اما كن عمومي و ايجاد محدوديت در اين زمينه تا حد زيادي در سالم سازي فضاي جامعه تاثير گذار باشد، علاوه بر اينكه با آموزش صحيح افراد جامعه و تبيين مضرات سيگار براي عموم افراد جامعه و ارتقاي سطح آگاهي افراد جامعه، بويژه نسل جوان مي توان تا حدود زيادي از گرايش افراد به سيگار كاست.
