پرسش :
درباره وجوب نماز و فواید آن توضیح دهید؟
پاسخ :
«اقم الصلاه لذکری» ؛«نماز را به یاد من به پای دارید»
نماز تنها در شریعت اسلام تشریع نشده است؛ بلکه این عبادت در ادیان پیشین نیز به شکل های مختلفی وجود داشت. قرآن مجید، آن را از وصایای چند تن از پیامبران و امام صادق (ع) آن را آخرین و مهمترین سفارش های پیامبران دانسته است.
نماز ستون دین و مهم ترین و با ارزش ترین عبادت ها است که اگر در درگاه خداوند پذیرفته شود، عبادت های دیگر نیز قبول می شود و اگر پذیرفته نشود اعمال دیگر نیز ارزش نخواهد داشت. از این رو ترک آن، از بزرگترین گناهان کبیره است. پیامبر (ص) فرمود:«کسی که به نماز اهمیت ندهد و آن را سبک بشمارد سزاوار عذاب آخرت است».
نماز دارای آثار و برکاتی است ؛ از جمله:
1-احیای ذکر خدا در فرد و جامعه (اقم الصلاه لذکری)
2-کسب آرامش درونی (الا بذکر الله تطمئن القلوب)؛
3-بهترین عامل باز دارنده از فحشا و منکر (ان الصلاه تنهی عن الفحشا و المنکر)
4-بهترین وسیله تقوا و پرهیزکاری(یا ایها الناس اعبدوا... لعلکم تتقون)
نماز یازده جزء واجب دارد: نیت، تکبیره الاحرام، قیام(ایستادن هنگام تکبیره الاحرام و قیام متصل به رکوع)، رکوع، سجود، قرائت، ذکر، تشهد، سلام، ترتیب، موالات .
بعضی از این اجزا رکن نماز محسوب می شود؛ یعنی، اگر انسان آنها را به جا نیاورد یا در نماز اضافه کند، نمازش باطل می شود، خواه از روی عمد باشد یا به طور اشتباه (پنج مورد اول) بر خلاف باقی اجزا که اگر انسان آنها را از روی اشتباه و فراموشی به جا نیاورد یا اضافه کند، نمازش باطل نمی شود.
رعایت بعضی از امور نیز حضور قلب را زیاد می کند و در نتیجه نماز در پیشگاه حق پذیرفته تر خواهد بود، مانند؛
الف- نمازگزار چشم ها را نبندد.
ب- با انگشتان، دست ها و موی سر یا صورت بازی نکند.
ج- در هنگام خواندن حمد یا سوره و یا ذکر، برای شنیدن حرف کسی سکوت نکند.
د- از هر کاری که خضوع و خشوع را از بین می برد اجتناب ورزد.
نماز یک ترکیب و هیئت خاصی دارد که اگر نمازگزار به شکل و صورت آن خلل وارد سازد نماز از بین رفته و در نتیجه باطل می شود. این مورد عبارت است از : سخن گفتن، خندیدن با صدا (نه لبخند)، گریستن برای کار دنیایی، روی از قبله بر گرداندن، خوردن و آشامیدن، بر هم زدن صورت نماز و کم و زیاد کردن ارکان نماز اینها را مبطلات نماز نیز می گویند.
«اقم الصلاه لذکری» ؛«نماز را به یاد من به پای دارید»
نماز تنها در شریعت اسلام تشریع نشده است؛ بلکه این عبادت در ادیان پیشین نیز به شکل های مختلفی وجود داشت. قرآن مجید، آن را از وصایای چند تن از پیامبران و امام صادق (ع) آن را آخرین و مهمترین سفارش های پیامبران دانسته است.
نماز ستون دین و مهم ترین و با ارزش ترین عبادت ها است که اگر در درگاه خداوند پذیرفته شود، عبادت های دیگر نیز قبول می شود و اگر پذیرفته نشود اعمال دیگر نیز ارزش نخواهد داشت. از این رو ترک آن، از بزرگترین گناهان کبیره است. پیامبر (ص) فرمود:«کسی که به نماز اهمیت ندهد و آن را سبک بشمارد سزاوار عذاب آخرت است».
نماز دارای آثار و برکاتی است ؛ از جمله:
1-احیای ذکر خدا در فرد و جامعه (اقم الصلاه لذکری)
2-کسب آرامش درونی (الا بذکر الله تطمئن القلوب)؛
3-بهترین عامل باز دارنده از فحشا و منکر (ان الصلاه تنهی عن الفحشا و المنکر)
4-بهترین وسیله تقوا و پرهیزکاری(یا ایها الناس اعبدوا... لعلکم تتقون)
نماز یازده جزء واجب دارد: نیت، تکبیره الاحرام، قیام(ایستادن هنگام تکبیره الاحرام و قیام متصل به رکوع)، رکوع، سجود، قرائت، ذکر، تشهد، سلام، ترتیب، موالات .
بعضی از این اجزا رکن نماز محسوب می شود؛ یعنی، اگر انسان آنها را به جا نیاورد یا در نماز اضافه کند، نمازش باطل می شود، خواه از روی عمد باشد یا به طور اشتباه (پنج مورد اول) بر خلاف باقی اجزا که اگر انسان آنها را از روی اشتباه و فراموشی به جا نیاورد یا اضافه کند، نمازش باطل نمی شود.
رعایت بعضی از امور نیز حضور قلب را زیاد می کند و در نتیجه نماز در پیشگاه حق پذیرفته تر خواهد بود، مانند؛
الف- نمازگزار چشم ها را نبندد.
ب- با انگشتان، دست ها و موی سر یا صورت بازی نکند.
ج- در هنگام خواندن حمد یا سوره و یا ذکر، برای شنیدن حرف کسی سکوت نکند.
د- از هر کاری که خضوع و خشوع را از بین می برد اجتناب ورزد.
نماز یک ترکیب و هیئت خاصی دارد که اگر نمازگزار به شکل و صورت آن خلل وارد سازد نماز از بین رفته و در نتیجه باطل می شود. این مورد عبارت است از : سخن گفتن، خندیدن با صدا (نه لبخند)، گریستن برای کار دنیایی، روی از قبله بر گرداندن، خوردن و آشامیدن، بر هم زدن صورت نماز و کم و زیاد کردن ارکان نماز اینها را مبطلات نماز نیز می گویند.