پرسش :
چند عالم وجود دارد و مراد از عالمين چيست؟ آيا مقصود دو عالم است؟
پاسخ :
بنا بر نظر مفسّران مقصود از «عالمين» عالم همه موجودات يعنى، عالم هر نوعى از موجودات چون عالم جمادات، عالم نباتات، عالم حيوانات و عالم انسان است و نيز عالم هر گروهى از مردمان است كه در منطقهاى خاص و با زبان ويژه سخن مىگويند چون عالم عرب و عالم عجم. خداوند متعال تمامى اين عوالم را ربوبيت كرده آنها را تدبير مىكند.(1)
اما اين كه «دو عالم وجود دارد» چنين نيست بلكه در يك نظر كلان، سه عالم هست: عالم ماده و مادى، عالم مثال و مثالى و عالم مجرد. هر يك از اين عالمها در درون خود عوالمى دارند كه طرح تفصيلى آن در اين مقام نمىگنجد. اينك، توضيح مختصر هر يك از اين عوالم:
1- اولين عالم، عالم تجرّد و «جبروت» است كه عالم بالاتر و نزديكتر به مبدأ متعال است و موجودات آن از مراتب وجودى بالاترى برخوردارند. عالمى كه در جاى خود داراى عوالمى است كه بعضى برتر از بعضى، و برخى مترتب بر بعض ديگر و نشأت گرفته از آن است.
2- عالم بعدى، عالم «مثال» و «برزخ» يا «ملكوت» است كه مترتب بر عالم اول و متأخر از آن و نشأت گرفته از آن است كه در جاى خود داراى عوالمى بوده كه بعضى برتر از بعضى و بعضى مترتب بر بعض ديگر و نشأت گرفته از آن است.
3- عالم جسم و جسمانيات و يا نظام مادى است كه عالم «شهادت» و «ناسوت» نيز ناميده مىشود و آخرين عالم از عوالم وجود و هستى است و نشأت گرفته از عالم مثال و مترتب بر آن است.(2)
پىنوشت
(1) نگا: الميزان، ج 1، ص 12.
(2) براى آگاهى بيشتر ر. ك: استاد شجاعى، محمد، معاد يا بازگشت به سوى خدا، ج 1، ص 212- 622.
پرسمان
بنا بر نظر مفسّران مقصود از «عالمين» عالم همه موجودات يعنى، عالم هر نوعى از موجودات چون عالم جمادات، عالم نباتات، عالم حيوانات و عالم انسان است و نيز عالم هر گروهى از مردمان است كه در منطقهاى خاص و با زبان ويژه سخن مىگويند چون عالم عرب و عالم عجم. خداوند متعال تمامى اين عوالم را ربوبيت كرده آنها را تدبير مىكند.(1)
اما اين كه «دو عالم وجود دارد» چنين نيست بلكه در يك نظر كلان، سه عالم هست: عالم ماده و مادى، عالم مثال و مثالى و عالم مجرد. هر يك از اين عالمها در درون خود عوالمى دارند كه طرح تفصيلى آن در اين مقام نمىگنجد. اينك، توضيح مختصر هر يك از اين عوالم:
1- اولين عالم، عالم تجرّد و «جبروت» است كه عالم بالاتر و نزديكتر به مبدأ متعال است و موجودات آن از مراتب وجودى بالاترى برخوردارند. عالمى كه در جاى خود داراى عوالمى است كه بعضى برتر از بعضى، و برخى مترتب بر بعض ديگر و نشأت گرفته از آن است.
2- عالم بعدى، عالم «مثال» و «برزخ» يا «ملكوت» است كه مترتب بر عالم اول و متأخر از آن و نشأت گرفته از آن است كه در جاى خود داراى عوالمى بوده كه بعضى برتر از بعضى و بعضى مترتب بر بعض ديگر و نشأت گرفته از آن است.
3- عالم جسم و جسمانيات و يا نظام مادى است كه عالم «شهادت» و «ناسوت» نيز ناميده مىشود و آخرين عالم از عوالم وجود و هستى است و نشأت گرفته از عالم مثال و مترتب بر آن است.(2)
پىنوشت
(1) نگا: الميزان، ج 1، ص 12.
(2) براى آگاهى بيشتر ر. ك: استاد شجاعى، محمد، معاد يا بازگشت به سوى خدا، ج 1، ص 212- 622.
پرسمان