پرسش :
براي جذب افراد به امور ديني در دانشگاه، چه فعاليتهايي را بايد انجام دهيم؟
پاسخ :
راهكارهاى فرهنگى در دانشگاه
«دين»، كانون جوشش معرفت و شناخت است شناخت نسبت به اين جهان، انسان، مسئوليت، مسير و راه و هدف. مجموعة اين معرفتها، اساس دين را تشكيل مىدهد.
به طور كلّى «دين»، انسان را محور جهان مىداند و جهان را مجموعه و مظهرى از قدرت و رحمت الهى و در بناى جهان و مهندسى عظيم عالم وجود، دست قدرت خدا را مؤثر و همه كاره مىداند.
طبيعت دين (اسلام)، بسان يك ميدان مغناطيسى طبيعتى پر جاذبه است و دلهاى آلوده به غرضورزى و كينهتوزى نباشد، به سمت خود جلب مىكند. البته محيط دانشگاه، محيط علمى و آموزشى بوده و محل برخورد افكار، انديشهها و ديدگاههاى متنوع و گاهى متضاد است و نمىتوان در چنين فضايى به صورت خيلى خوشبينانه به جاذبة طبيعى دين تكيه نمود و جوانان و دانشجويان انتخابگر و در حال تغيير را به حال خويش رها كرد چرا كه ايمان در دل يك جوان جوياى علم، بسان يك نهال نورسى است كه از بدو تولد، بايد در دو عرصه
درگير باشد: هم براى تحكيم و تعميق ريشههايش در خاك و كسب غذاهاى مورد نياز خويش فعاليت كند و هم با موانع و آفات كمرشكن بجنگد. يك دانشجو بايد نيازهاى مادى و معنوى و غذاهاى متناسب علمى و دينى را فراهم كرده، هم بايد با راهزنان عرصة انديشه و تفكر بستيزد.
راهكارهاى كلى و جزئى براى جذب دانشجويان به سمت فعاليتهاى دينى عبارت است است از:
يك. راهكارهاى كلى:
كسانى كه در صدد جذب جوانان و دانشجويان به سمت دين هستند بايد داراى اين ويژگىهاى كلى باشند:
11. شناخت پيام (دين): افرادى كه در صدد جذب دانشجويان به سمت امور دينى هستند، بايد خودشان عارف و عالم به دين و احكام نورانى آن باشند (گر چه شناخت اجمالى داشته باشند).
21. جاذبة پيامدهندگان: آنان كه در صدد جذب ديگران به سمت و سوى دين هستند، بايد خودشان مجذوب دين بوده و به احكام نورانى دين در عمل عشق بورزند.
اعمال و رفتار آنان آميخته با ارزشهاى دينى بوده و با اخلاق اسلامى، درهاى بستة دلهاى جوانان را تسخير كنند چرا كه ايمان امر قلبى است و قلب، تسليم ميل و خواست ديگران نمىشود مگر اينكه خودش بخواهد. البته با نيروى محبت و عشق دينى، مىتوان دلهاى زيادى را شكار و با حوزة دين آشنا كرد.
31. شناخت پيامگيرندگان: پيامدهندگان، به موفقيت مطلوب نمىرسند مگر اينكه مخاطبشناس باشند، ويژگىهاى پيامگيرندگان و سليقههاى گوناگون آنان را به خوبى بشناسند چرا كه برخى از افراد و دانشجويان، با اسلحة محبت و بعضى نيز، علم و هنر و گروهى ديگر با شيوههاى ديگر، به پيامهاى دينى تمكين كرده و بدان متمايل مىشوند. پس شناخت مخاطب و پيام گيرنده، علاوه بر اهميت اصل پيام و نيز پيامدهندگان، نقش بسيار مهمى در ترويج و تبليغ از دين دارد.
دو. راهكارهاى جزئى:
براى جذب جوانان و دانشجويان نسبت به امور دينى راهكارهاى زير مفيد است:
1. تقويت آرمانگرايى دينى در بين دانشجويان
2. تبيين رابطة دين و دنيا، علم و دين و دين و سياست
3. تبيين جايگاه و نقش دين و تاريخ اديان به منظور پيشگيرى و مصونيتسازى در مقابل تهاجم انديشههاى گمراهكننده
4. برانگيختن حس مذهبى دانشجويان در جهت تعميق باورهاى دينى ايشان
5. شبههشناسى و پاسخگويى به شبهات دينى، فرهنگى و اجتماعى دانشجويان
6. الگوسازى از زندگى فردى و اجتماعى شخصيتهاى برجسته دينى، در قالب فيلم و سريال
7. تشكيل گروههاى مطالعاتى و متنوع از دانشجويان و ايجاد رقابت سازنده بين آنان در امر شناخت دين و فرايند علمى آن
8. تقويت تعامل علمى و دينى بين دانشجويان در رشتههاى مختلف علمى و ايجاد همكارى بيشتر بين آنان در مسائل علمى و پژوهشى
9. استفاده از اساتيد قوى از رشتههاى مختلف علمى در زمينههاى علمى، دينى و اخلاقى براى رفع مشكلات دانشجويان در مسايل ياد شده
10. بهرهگيرى از عالمان و سخنوران مورد علاقة جوانان و دانشجويان در امور دينى
11. تشكيل انجمنهاى فرهنگى و تفريحى جهت انجام سفرهاى فرهنگى و تفريحى با رعايت موازين شرع و عرف
12. تشويق دانشجويان ممتاز و متعهد و رسيدگى به مشكلات مادى و معنوى آنان
13. شناسايى، جذب و تشويق اساتيد فرهيخته، با اخلاق و داراى روحيه و نشاط بالا جهت دروس معارف
14. شناسايى و تشويق مديران و كارمندان علاقهمند به مسائل دينى و همكارى با آنان در ايجاد فضاى معنوى در دانشگاهها و مبارزه معقول و بدون تنش با كارگزاران غير مسئول و بىانگيزه در دانشگاهها.
بديهى است دستيابى به اهداف پيشگفته، مشروط به همكارى و
مساعدت تصميمگيرندگان در سطوح مختلف فرهنگى، تربيتى و آموزشى است و به شدت به همكارى و خواست مديريتى آنان بستگى دارد.
پرسمان
راهكارهاى فرهنگى در دانشگاه
«دين»، كانون جوشش معرفت و شناخت است شناخت نسبت به اين جهان، انسان، مسئوليت، مسير و راه و هدف. مجموعة اين معرفتها، اساس دين را تشكيل مىدهد.
به طور كلّى «دين»، انسان را محور جهان مىداند و جهان را مجموعه و مظهرى از قدرت و رحمت الهى و در بناى جهان و مهندسى عظيم عالم وجود، دست قدرت خدا را مؤثر و همه كاره مىداند.
طبيعت دين (اسلام)، بسان يك ميدان مغناطيسى طبيعتى پر جاذبه است و دلهاى آلوده به غرضورزى و كينهتوزى نباشد، به سمت خود جلب مىكند. البته محيط دانشگاه، محيط علمى و آموزشى بوده و محل برخورد افكار، انديشهها و ديدگاههاى متنوع و گاهى متضاد است و نمىتوان در چنين فضايى به صورت خيلى خوشبينانه به جاذبة طبيعى دين تكيه نمود و جوانان و دانشجويان انتخابگر و در حال تغيير را به حال خويش رها كرد چرا كه ايمان در دل يك جوان جوياى علم، بسان يك نهال نورسى است كه از بدو تولد، بايد در دو عرصه
درگير باشد: هم براى تحكيم و تعميق ريشههايش در خاك و كسب غذاهاى مورد نياز خويش فعاليت كند و هم با موانع و آفات كمرشكن بجنگد. يك دانشجو بايد نيازهاى مادى و معنوى و غذاهاى متناسب علمى و دينى را فراهم كرده، هم بايد با راهزنان عرصة انديشه و تفكر بستيزد.
راهكارهاى كلى و جزئى براى جذب دانشجويان به سمت فعاليتهاى دينى عبارت است است از:
يك. راهكارهاى كلى:
كسانى كه در صدد جذب جوانان و دانشجويان به سمت دين هستند بايد داراى اين ويژگىهاى كلى باشند:
11. شناخت پيام (دين): افرادى كه در صدد جذب دانشجويان به سمت امور دينى هستند، بايد خودشان عارف و عالم به دين و احكام نورانى آن باشند (گر چه شناخت اجمالى داشته باشند).
21. جاذبة پيامدهندگان: آنان كه در صدد جذب ديگران به سمت و سوى دين هستند، بايد خودشان مجذوب دين بوده و به احكام نورانى دين در عمل عشق بورزند.
اعمال و رفتار آنان آميخته با ارزشهاى دينى بوده و با اخلاق اسلامى، درهاى بستة دلهاى جوانان را تسخير كنند چرا كه ايمان امر قلبى است و قلب، تسليم ميل و خواست ديگران نمىشود مگر اينكه خودش بخواهد. البته با نيروى محبت و عشق دينى، مىتوان دلهاى زيادى را شكار و با حوزة دين آشنا كرد.
31. شناخت پيامگيرندگان: پيامدهندگان، به موفقيت مطلوب نمىرسند مگر اينكه مخاطبشناس باشند، ويژگىهاى پيامگيرندگان و سليقههاى گوناگون آنان را به خوبى بشناسند چرا كه برخى از افراد و دانشجويان، با اسلحة محبت و بعضى نيز، علم و هنر و گروهى ديگر با شيوههاى ديگر، به پيامهاى دينى تمكين كرده و بدان متمايل مىشوند. پس شناخت مخاطب و پيام گيرنده، علاوه بر اهميت اصل پيام و نيز پيامدهندگان، نقش بسيار مهمى در ترويج و تبليغ از دين دارد.
دو. راهكارهاى جزئى:
براى جذب جوانان و دانشجويان نسبت به امور دينى راهكارهاى زير مفيد است:
1. تقويت آرمانگرايى دينى در بين دانشجويان
2. تبيين رابطة دين و دنيا، علم و دين و دين و سياست
3. تبيين جايگاه و نقش دين و تاريخ اديان به منظور پيشگيرى و مصونيتسازى در مقابل تهاجم انديشههاى گمراهكننده
4. برانگيختن حس مذهبى دانشجويان در جهت تعميق باورهاى دينى ايشان
5. شبههشناسى و پاسخگويى به شبهات دينى، فرهنگى و اجتماعى دانشجويان
6. الگوسازى از زندگى فردى و اجتماعى شخصيتهاى برجسته دينى، در قالب فيلم و سريال
7. تشكيل گروههاى مطالعاتى و متنوع از دانشجويان و ايجاد رقابت سازنده بين آنان در امر شناخت دين و فرايند علمى آن
8. تقويت تعامل علمى و دينى بين دانشجويان در رشتههاى مختلف علمى و ايجاد همكارى بيشتر بين آنان در مسائل علمى و پژوهشى
9. استفاده از اساتيد قوى از رشتههاى مختلف علمى در زمينههاى علمى، دينى و اخلاقى براى رفع مشكلات دانشجويان در مسايل ياد شده
10. بهرهگيرى از عالمان و سخنوران مورد علاقة جوانان و دانشجويان در امور دينى
11. تشكيل انجمنهاى فرهنگى و تفريحى جهت انجام سفرهاى فرهنگى و تفريحى با رعايت موازين شرع و عرف
12. تشويق دانشجويان ممتاز و متعهد و رسيدگى به مشكلات مادى و معنوى آنان
13. شناسايى، جذب و تشويق اساتيد فرهيخته، با اخلاق و داراى روحيه و نشاط بالا جهت دروس معارف
14. شناسايى و تشويق مديران و كارمندان علاقهمند به مسائل دينى و همكارى با آنان در ايجاد فضاى معنوى در دانشگاهها و مبارزه معقول و بدون تنش با كارگزاران غير مسئول و بىانگيزه در دانشگاهها.
بديهى است دستيابى به اهداف پيشگفته، مشروط به همكارى و
مساعدت تصميمگيرندگان در سطوح مختلف فرهنگى، تربيتى و آموزشى است و به شدت به همكارى و خواست مديريتى آنان بستگى دارد.
پرسمان
