پرسش :
حضرت علي(علیه السلام) از استقبالي كه موجب تحقير مردم ميشد، منع فرمود. پس چرا مسئولان اجازه ميدهند مورد استقبال اين چنيني قرار بگيرند؟
پاسخ :
استقبال از مسئو لان
درباره مسافرت مقامهاى كشورى به نقاط مختلف و استقبالهايى كه از آنان صورت مىگيرد، ديدگاههاى مختلفى وجود دارد. از يك نظر، اين مراسم خود، نوعى تبليغات و موجب استحكام مسائل سياسى كشور و پيوندهاى اجتماعى است و حتى در برخى موارد، تعظيم شعائر محسوب مىگردد. البته اگر اين گونه مراسم، به بهرهبردارىهاى فردى و يا جناحى منجر گردد، يا حيف و ميل اموال دولتى را در پى داشته باشد، به ضرر كشور خواهد بود. همچنين اگر به تحقير مردم و يا برداشتهاى سوء ديگر منجر گردد، كار خدا پسندانهاى نيست.
گفتنى است هرگونه استقبالى، از نظر اسلام و سيرة پيشوايان دين، مذموم نيست. آنچه كه در مورد دهقانان شهر انبار و دويدن آنها مقابل حضرت على (علیه السلام) صورت گرفت، نيازمند قدرى تأمل است چرا كه آنان با پاى برهنه و به شكلى ذليلانه در مقابل حضرت مىدويدند و كارهايى را كه در برابر حكمرانان قبلى انجام مىدادند، در برابر آن حضرت تكرار مىكردند. اما پيامبر اكرم (صلی الله علیه و آله و سلم) بههنگام ورود به مدينه و استقبال مردم مدينه از آن حضرت، اين كار را مذمّت نكردند چرا كه استقبال مردم از آن حضرت، از سر عادت آنان در برابر شاهان و حكمرانان سرچشمه نگرفته بود بلكه از محبت و شوق آنان از ورود رسول خدا و زيارت آن حضرت بود.
بنابر اين، بايد ماهيت هر واقعه و حادثهاى را بررسى و سپس درباره آن، اظهار نظر كرد و به صرف تشابه دو واقعه و حادثه، حكم يكى را بر ديگرى نبايد قياس نمود. البته اگر روزى استقبالى از جنبههاى ارزشى خالى باشد و صرفاً به مراسمى بىروح و بىهدف تبديل گردد، ما نيز با شما هم آواييم كه چنان مراسمى فاقد ارزش و جهت صحيح است. جالب اينجا است كه خود حضرت رضا (علیه السلام) به هنگام ورود به ايران، مورد استقبال شديد قرار گرفت و مثلًا در نيشابور، صدها هزار نفر از آن حضرت استقبال كردند ليكن نه تنها آن حضرت با اين كار مخالفت نكرد كه از آن تجمّع با شكوه در جهت هدايت و ارشاد آنان بهترين بهرهها را برد.
خلاصه سخن آنكه اگر مسئولان يا هر كس ديگر، اين استقبال را شخصى تلقى كنند و يا نحوه استقبال طورى باشد كه به جاى ابراز علاقه و ارادت به ساير مسئولين نظام و بيان دلبستگى آنان به نظام جمهورى اسلامى، حاكى از ذلت و خوارى مردم باشد، كارى ناروا است.
استقبال از مسئو لان
درباره مسافرت مقامهاى كشورى به نقاط مختلف و استقبالهايى كه از آنان صورت مىگيرد، ديدگاههاى مختلفى وجود دارد. از يك نظر، اين مراسم خود، نوعى تبليغات و موجب استحكام مسائل سياسى كشور و پيوندهاى اجتماعى است و حتى در برخى موارد، تعظيم شعائر محسوب مىگردد. البته اگر اين گونه مراسم، به بهرهبردارىهاى فردى و يا جناحى منجر گردد، يا حيف و ميل اموال دولتى را در پى داشته باشد، به ضرر كشور خواهد بود. همچنين اگر به تحقير مردم و يا برداشتهاى سوء ديگر منجر گردد، كار خدا پسندانهاى نيست.
گفتنى است هرگونه استقبالى، از نظر اسلام و سيرة پيشوايان دين، مذموم نيست. آنچه كه در مورد دهقانان شهر انبار و دويدن آنها مقابل حضرت على (علیه السلام) صورت گرفت، نيازمند قدرى تأمل است چرا كه آنان با پاى برهنه و به شكلى ذليلانه در مقابل حضرت مىدويدند و كارهايى را كه در برابر حكمرانان قبلى انجام مىدادند، در برابر آن حضرت تكرار مىكردند. اما پيامبر اكرم (صلی الله علیه و آله و سلم) بههنگام ورود به مدينه و استقبال مردم مدينه از آن حضرت، اين كار را مذمّت نكردند چرا كه استقبال مردم از آن حضرت، از سر عادت آنان در برابر شاهان و حكمرانان سرچشمه نگرفته بود بلكه از محبت و شوق آنان از ورود رسول خدا و زيارت آن حضرت بود.
بنابر اين، بايد ماهيت هر واقعه و حادثهاى را بررسى و سپس درباره آن، اظهار نظر كرد و به صرف تشابه دو واقعه و حادثه، حكم يكى را بر ديگرى نبايد قياس نمود. البته اگر روزى استقبالى از جنبههاى ارزشى خالى باشد و صرفاً به مراسمى بىروح و بىهدف تبديل گردد، ما نيز با شما هم آواييم كه چنان مراسمى فاقد ارزش و جهت صحيح است. جالب اينجا است كه خود حضرت رضا (علیه السلام) به هنگام ورود به ايران، مورد استقبال شديد قرار گرفت و مثلًا در نيشابور، صدها هزار نفر از آن حضرت استقبال كردند ليكن نه تنها آن حضرت با اين كار مخالفت نكرد كه از آن تجمّع با شكوه در جهت هدايت و ارشاد آنان بهترين بهرهها را برد.
خلاصه سخن آنكه اگر مسئولان يا هر كس ديگر، اين استقبال را شخصى تلقى كنند و يا نحوه استقبال طورى باشد كه به جاى ابراز علاقه و ارادت به ساير مسئولين نظام و بيان دلبستگى آنان به نظام جمهورى اسلامى، حاكى از ذلت و خوارى مردم باشد، كارى ناروا است.
