پرسش :
منجی جهانی كیست؟
پاسخ :
در ابتدا باید به این نكته توجه كرد كه تورات و انجیل فعلی، مجموعهای از كتابهایی است كه به وسیله یاران حضرت موسی علیهالسلام و حضرت عیسی علیهالسلام به وجود آمده و در عین حال، شک نیست كه قسمتی از تعلیمات انبیا و محتوای كتابهای آسمانی، در ضمن گفتههای پیروانشان به این كتابها انتقال یافته است؛1 پس آنچه در كتابهای ادیان فعلی وجود دارد، وحی آسمانی نیست تا اعتبار و حجیت داشته باشد. با توجه به این نكته، باید گفت كه آن چه از قرآن درباره بشارتهای كتابهای قبلی و اصلی - تحریف نشده - استفاده میشود و آن چه هم از لابهلای انجیل و تورات فعلی استفاده میشود، این است كه بشارت به آمدن پیغمبری به نام «محمد و احمد» صلی الله علیه و آله دادهاند؛ نه منجی كه تمام بشریت را نجات دهد و عدالت را فراگیر و جهانی نماید كه در ذیل به این مطلب اشاره میشود:
بشارت در آیات قرآن
1. «و به یاد آورید، هنگامی را كه عیسی بن مریم گفت: ای بنیاسرائیل! من فرستاده خدا به سوی شما هستم؛ در حالی كه تصدیق كننده كتابی كه قبل از من فرستاده شده [تورات] میباشم و بشارت دهنده به رسولی كه بعد از من میآید و نام او احمد است».2
این آیه میگوید كه آن چه در تورات اصلی آمده، بشارت به آمدن رسولی به نام احمد است و نه منجی.
2. «آنها كه از فرستاده خدا - پیامبر امی - پیروی میكنند، همان كسی كه صفاتش را در تورات و انجیلی كه نزدشان است، مكتوب میبینند».3
از این آیه هم استفاده میشود كه بشارت كتابهای قبلی، آمدن پیامبر امی بوده، نه منجی جهانی.
3. «هنگامی كه از طرف خداوند، كتابی [قرآن] برای آنها آمد كه موافق نشانههایی بود كه با خود داشتند و پیش از این جریان به خود نوید فتح میدادند [كه با كمک او بر دشمنان منطقهای پیروز گردند، با این همه] هنگامی كه این كتاب و پیامبری را كه از قبل شناخته بودند، نزد آنها آمد، به او كافر شدند. لعنت خدا بر كافران باد».4
در شأن نزول این آیه چنین میخوانیم: «یهود در كتابهای خویش دیده بودند كه هجرتگاه پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله بین كوه «عیر» و «احد» خواهد بود؛ لذا از سرزمین خویش بیرون آمدند و در جستوجوی سرزمین مهاجرت رسول اكرم صلی الله علیه و آله پرداختند. در این میان، به كوهی به نام «حداد» در اطراف مدینه رسیدند و گفتند: حداد، همان احد است و در همان جا متفرق شدند و هر گروهی در جایی مسكن گزید.5 این نشان میدهد كه در كتابهای آنها، نام حضرت محمد صلی الله علیه و آله و محل هجرتش مشخص بوده و این مشخصات، غیر از آن چیزی است كه درباره منجی عالم آمده است.
بشارت در تورات و انجیل
در انجیل یوحنا چنین آمده است: «و من از پدر خواهم خواست و او تسلی دهنده دیگر، به شما خواهد داد...»6
همین طور، فخرالاسلام، نویسنده معروف انس الاسلام كه خود یكی از كشیشان بود، جریان مفصلی دارد كه نشان میدهد لفظ «فارقلیطا»، به زبان سریانی و «پریكتوس»، به زبان یونانی كه در تورات و انجیل آمده، «احمد» و «محمد» است كه همان پیامبر اسلام است7 و نه منجی جهانی.
همچنین باید گفت كه اگر (بر فرض محال) چنین چیزی بوده كه تحقق نیافته است؛ زیرا پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله كه به اعتقاد پیروان همه ادیان و جهانیان از دنیا رفت و عدالت فراگیر جهانی به وجود نیامد؛ هر چند او دین كامل و جهانی آورد؛ ولی عدالت، جهانی نشد و تمام بشریت نجات نیافت؛ پس گذشت تاریخ، بطلان این نظر را نشان داده است؛ علاوه بر این، در همان ادیان، به طور جداگانه، بشارت به منجی جهانی داده شده است كه به نمونه هایی اشاره می شود:
1. در كتاب مقدس هندوها، چنین میخوانیم: «دور دنیا تمام شود، به پادشاه عادلی در آخرالزمان كه پیشوای ملائكه و پریان و آدمیان باشد؛ حق و راستی با او باشد».8
«پادشاهی دنیا، به فرزند سید خلایق [همان پیامبر خاتم صلی الله علیه و آله] دو جهان، كشن بزرگوار، تمام شود. او كسی باشد كه بر كوههای مشرق و مغرب دنیا حكم براند و بر ابرها سوار شود و دین خدا، یک دین شود و دین خدا زنده گردد».9
برهمائیان میگویند: «و شینو در میان مردم ظاهر گردد... او از همه كس قویتر و نیرومندتر است... هنگام ظهور وی، خورشید و ماه، تاریک شوند و زمین خواهد لرزید».10
چینیان معتقدند كه: «كریشنا ظهور كرده، جهان را نجات میدهد».11
چینیها همچنین میگویند: «هنگامی كه فساد، انحطاط و تباهی، جهان را فرا گیرد، شخص كاملی كه آن را تیرتنگره (نوید دهنده) گویند، ظهور كرده، تباهی را از بین میبرد و صافی را از نو برقرار میسازد».12
در كتابهای آسمانی تحریف شده انبیای گذشته، بیشتر از موعود جهانی سخن به میان آمده است. این موعود، در دین مجوس، به نام «بهرام ایستاده (قائم) و نجات دهنده»، در زبور، به نام «عفیق»، در صحف ابراهیم به نام «حاشر»، در تورات، «ماشع» و در انجیل، «مسیح الزمان» خوانده شده است.13
در كتابهای مقدس زرتشتیان چنین میخوانیم: «سوشیانت (نجات دهنده)، دین را به جهان رواج دهد؛ فقر و تنگدستی را ریشه كن سازد؛ ایزدان را از دست اهریمنان نجات دهد و مردم جهان را همفكر، همگفتار و همكردار سازد».14
در زبور داوود، چنین آمده است: «قومها را به انصاف داوری خواهد كرد. آسمان، شادی كند و زمین، مسرور گردد. دریا غرش نماید. صحرا و هر چه در آن است، به وجد آید. آن گاه، تمام درختان، ترنم خواهند نمود به حضور خداوند؛ زیرا كه [او] میآید... ».15
در تورات، كتاب مقدس یهودیان، چنین آمده است: «مسكینان را به عدالت داوری خواهد كرد. گرگ با بره سكونت خواهد كرد. پلنگ با بزغاله خواهد خوابید و در تمامی كره زمین مقدس، شر و فسادی نخواهد بود؛ زیرا كه جهان از معرفت خداوند پر خواهد شد».16
و در انجیل متی چنین میخوانیم: «شما نیز حاضر باشید؛ زیرا در ساعتی كه گمان نبرید، پسر انسان میآید».
همچنین آمده است: «همچنان كه برق از مشرق ساطع میشود تا به مغرب ظاهر میشود، ظهور پسر انسان نیز چنین خواهد بود».
در سخنان هیچ یک از پیامبران گذشته، بسان پیامبر آخرالزمان، سخن از مهدی موعود و منجی بشر نرفته و تصویر جامع و كاملی از قیام، عدالت، حكومت و اوصاف شخصی آن حضرت ارائه نشده است. بخشهای نقل شده از ادیان گذشته، نشاندهنده آن است كه منجی جهانی، غیر از پیغمبر خاتمی است كه بشارت ظهور وی در ادیان گذشته داده شده است.
برای مطالعه بیشتر، به كتابهای زیر مراجعه نمایید:
1. خورشید مغرب، محمد رضا حكیمی.
2. مجله مبلغان، شماره 34 (در مقاله نبرد انتظارها) و شماره 58 (مقاله خاتم انبیا از خاتم اوصیا میگوید).
3. مهدی، انقلابی بزرگ، ناصر مكارم شیرازی.
پی نوشتها:
1. ناصر مكارم شیرازی، تفسیر نمونه، دارالكتب الاسلامیه، ج 1، ص 210.
2. صف(61)، آیه 6.
3. اعراف(7)، آیه 156.
4. بقره(2)، آیه 89.
5. تفسیر نمونه، ج 1، صص 342-343؛ طبرسی، مجمعالبیان، ج 1، ص 310؛ نخبه التفاسیر، ج 1، ص 282.
6. تفسیر نمونه، ج 24، ص 75.
7. همان، ج 1، ص 211-212.
8. مجله مبلغان، شماره 58، ص 45؛ سخنان مهدی، ص 5.
9. مجله مبلغان، شماره 34، ص 45؛ سید هادی خسروشاهی، مصلح جهانی، ص 60.
10 و 11. اوپانیشاد، ص 647؛ به نقل از مجله مبلغان، شماره 58، ص 45؛ ریك و داماند الای، ص 16 و 24.
12. مجله مبلغان، شماره 58، ص 46.
13. شیخ محمود عراقی، دارالسلام، ص 47.
14. جاماسب نامه، ص 141 و مجله مبلغان، شماره 58، ص 45.
15. زبور، مزامیر، مزمور 96، جمله های 10-13.
16. قاموس مقدس، ص 219؛ مبلغان، شماره 58، ص 45.
در ابتدا باید به این نكته توجه كرد كه تورات و انجیل فعلی، مجموعهای از كتابهایی است كه به وسیله یاران حضرت موسی علیهالسلام و حضرت عیسی علیهالسلام به وجود آمده و در عین حال، شک نیست كه قسمتی از تعلیمات انبیا و محتوای كتابهای آسمانی، در ضمن گفتههای پیروانشان به این كتابها انتقال یافته است؛1 پس آنچه در كتابهای ادیان فعلی وجود دارد، وحی آسمانی نیست تا اعتبار و حجیت داشته باشد. با توجه به این نكته، باید گفت كه آن چه از قرآن درباره بشارتهای كتابهای قبلی و اصلی - تحریف نشده - استفاده میشود و آن چه هم از لابهلای انجیل و تورات فعلی استفاده میشود، این است كه بشارت به آمدن پیغمبری به نام «محمد و احمد» صلی الله علیه و آله دادهاند؛ نه منجی كه تمام بشریت را نجات دهد و عدالت را فراگیر و جهانی نماید كه در ذیل به این مطلب اشاره میشود:
بشارت در آیات قرآن
1. «و به یاد آورید، هنگامی را كه عیسی بن مریم گفت: ای بنیاسرائیل! من فرستاده خدا به سوی شما هستم؛ در حالی كه تصدیق كننده كتابی كه قبل از من فرستاده شده [تورات] میباشم و بشارت دهنده به رسولی كه بعد از من میآید و نام او احمد است».2
این آیه میگوید كه آن چه در تورات اصلی آمده، بشارت به آمدن رسولی به نام احمد است و نه منجی.
2. «آنها كه از فرستاده خدا - پیامبر امی - پیروی میكنند، همان كسی كه صفاتش را در تورات و انجیلی كه نزدشان است، مكتوب میبینند».3
از این آیه هم استفاده میشود كه بشارت كتابهای قبلی، آمدن پیامبر امی بوده، نه منجی جهانی.
3. «هنگامی كه از طرف خداوند، كتابی [قرآن] برای آنها آمد كه موافق نشانههایی بود كه با خود داشتند و پیش از این جریان به خود نوید فتح میدادند [كه با كمک او بر دشمنان منطقهای پیروز گردند، با این همه] هنگامی كه این كتاب و پیامبری را كه از قبل شناخته بودند، نزد آنها آمد، به او كافر شدند. لعنت خدا بر كافران باد».4
در شأن نزول این آیه چنین میخوانیم: «یهود در كتابهای خویش دیده بودند كه هجرتگاه پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله بین كوه «عیر» و «احد» خواهد بود؛ لذا از سرزمین خویش بیرون آمدند و در جستوجوی سرزمین مهاجرت رسول اكرم صلی الله علیه و آله پرداختند. در این میان، به كوهی به نام «حداد» در اطراف مدینه رسیدند و گفتند: حداد، همان احد است و در همان جا متفرق شدند و هر گروهی در جایی مسكن گزید.5 این نشان میدهد كه در كتابهای آنها، نام حضرت محمد صلی الله علیه و آله و محل هجرتش مشخص بوده و این مشخصات، غیر از آن چیزی است كه درباره منجی عالم آمده است.
بشارت در تورات و انجیل
در انجیل یوحنا چنین آمده است: «و من از پدر خواهم خواست و او تسلی دهنده دیگر، به شما خواهد داد...»6
همین طور، فخرالاسلام، نویسنده معروف انس الاسلام كه خود یكی از كشیشان بود، جریان مفصلی دارد كه نشان میدهد لفظ «فارقلیطا»، به زبان سریانی و «پریكتوس»، به زبان یونانی كه در تورات و انجیل آمده، «احمد» و «محمد» است كه همان پیامبر اسلام است7 و نه منجی جهانی.
همچنین باید گفت كه اگر (بر فرض محال) چنین چیزی بوده كه تحقق نیافته است؛ زیرا پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله كه به اعتقاد پیروان همه ادیان و جهانیان از دنیا رفت و عدالت فراگیر جهانی به وجود نیامد؛ هر چند او دین كامل و جهانی آورد؛ ولی عدالت، جهانی نشد و تمام بشریت نجات نیافت؛ پس گذشت تاریخ، بطلان این نظر را نشان داده است؛ علاوه بر این، در همان ادیان، به طور جداگانه، بشارت به منجی جهانی داده شده است كه به نمونه هایی اشاره می شود:
1. در كتاب مقدس هندوها، چنین میخوانیم: «دور دنیا تمام شود، به پادشاه عادلی در آخرالزمان كه پیشوای ملائكه و پریان و آدمیان باشد؛ حق و راستی با او باشد».8
«پادشاهی دنیا، به فرزند سید خلایق [همان پیامبر خاتم صلی الله علیه و آله] دو جهان، كشن بزرگوار، تمام شود. او كسی باشد كه بر كوههای مشرق و مغرب دنیا حكم براند و بر ابرها سوار شود و دین خدا، یک دین شود و دین خدا زنده گردد».9
برهمائیان میگویند: «و شینو در میان مردم ظاهر گردد... او از همه كس قویتر و نیرومندتر است... هنگام ظهور وی، خورشید و ماه، تاریک شوند و زمین خواهد لرزید».10
چینیان معتقدند كه: «كریشنا ظهور كرده، جهان را نجات میدهد».11
چینیها همچنین میگویند: «هنگامی كه فساد، انحطاط و تباهی، جهان را فرا گیرد، شخص كاملی كه آن را تیرتنگره (نوید دهنده) گویند، ظهور كرده، تباهی را از بین میبرد و صافی را از نو برقرار میسازد».12
در كتابهای آسمانی تحریف شده انبیای گذشته، بیشتر از موعود جهانی سخن به میان آمده است. این موعود، در دین مجوس، به نام «بهرام ایستاده (قائم) و نجات دهنده»، در زبور، به نام «عفیق»، در صحف ابراهیم به نام «حاشر»، در تورات، «ماشع» و در انجیل، «مسیح الزمان» خوانده شده است.13
در كتابهای مقدس زرتشتیان چنین میخوانیم: «سوشیانت (نجات دهنده)، دین را به جهان رواج دهد؛ فقر و تنگدستی را ریشه كن سازد؛ ایزدان را از دست اهریمنان نجات دهد و مردم جهان را همفكر، همگفتار و همكردار سازد».14
در زبور داوود، چنین آمده است: «قومها را به انصاف داوری خواهد كرد. آسمان، شادی كند و زمین، مسرور گردد. دریا غرش نماید. صحرا و هر چه در آن است، به وجد آید. آن گاه، تمام درختان، ترنم خواهند نمود به حضور خداوند؛ زیرا كه [او] میآید... ».15
در تورات، كتاب مقدس یهودیان، چنین آمده است: «مسكینان را به عدالت داوری خواهد كرد. گرگ با بره سكونت خواهد كرد. پلنگ با بزغاله خواهد خوابید و در تمامی كره زمین مقدس، شر و فسادی نخواهد بود؛ زیرا كه جهان از معرفت خداوند پر خواهد شد».16
و در انجیل متی چنین میخوانیم: «شما نیز حاضر باشید؛ زیرا در ساعتی كه گمان نبرید، پسر انسان میآید».
همچنین آمده است: «همچنان كه برق از مشرق ساطع میشود تا به مغرب ظاهر میشود، ظهور پسر انسان نیز چنین خواهد بود».
در سخنان هیچ یک از پیامبران گذشته، بسان پیامبر آخرالزمان، سخن از مهدی موعود و منجی بشر نرفته و تصویر جامع و كاملی از قیام، عدالت، حكومت و اوصاف شخصی آن حضرت ارائه نشده است. بخشهای نقل شده از ادیان گذشته، نشاندهنده آن است كه منجی جهانی، غیر از پیغمبر خاتمی است كه بشارت ظهور وی در ادیان گذشته داده شده است.
برای مطالعه بیشتر، به كتابهای زیر مراجعه نمایید:
1. خورشید مغرب، محمد رضا حكیمی.
2. مجله مبلغان، شماره 34 (در مقاله نبرد انتظارها) و شماره 58 (مقاله خاتم انبیا از خاتم اوصیا میگوید).
3. مهدی، انقلابی بزرگ، ناصر مكارم شیرازی.
پی نوشتها:
1. ناصر مكارم شیرازی، تفسیر نمونه، دارالكتب الاسلامیه، ج 1، ص 210.
2. صف(61)، آیه 6.
3. اعراف(7)، آیه 156.
4. بقره(2)، آیه 89.
5. تفسیر نمونه، ج 1، صص 342-343؛ طبرسی، مجمعالبیان، ج 1، ص 310؛ نخبه التفاسیر، ج 1، ص 282.
6. تفسیر نمونه، ج 24، ص 75.
7. همان، ج 1، ص 211-212.
8. مجله مبلغان، شماره 58، ص 45؛ سخنان مهدی، ص 5.
9. مجله مبلغان، شماره 34، ص 45؛ سید هادی خسروشاهی، مصلح جهانی، ص 60.
10 و 11. اوپانیشاد، ص 647؛ به نقل از مجله مبلغان، شماره 58، ص 45؛ ریك و داماند الای، ص 16 و 24.
12. مجله مبلغان، شماره 58، ص 46.
13. شیخ محمود عراقی، دارالسلام، ص 47.
14. جاماسب نامه، ص 141 و مجله مبلغان، شماره 58، ص 45.
15. زبور، مزامیر، مزمور 96، جمله های 10-13.
16. قاموس مقدس، ص 219؛ مبلغان، شماره 58، ص 45.
