پرسش :

تكليف من در موارد زير چيست؟ الف( گاهى زمينى نجس مى شود، بعداً برف يا باران مى آيد و تمام زمين ها خيس مى شود، مردم و وسايل نقليّه از روى آن زمين نجس عبور مى كنند و به همه جا ميروند )مسجد، حرم، نانوايى، قصّابى، داخل اتوبوس شركت واحد، مدرسه، بازار و...( و به خاطر خيس بودن زمين ها نجاست را به همه آن مكان ها منتقل مى كنند، به همين جهت آن مكان ها را نجس مى دانم، همان گونه كه گرد و خاك هاى آن خيابان ها و مكان ها را نيز نجس مى دانم. ب( هرگاه توالت مى روم با اين كه در موقع بول كردن بسيار مواظب هستم تا بول من ترشّح نكند، در عين حال قطع پيدا مى كنم كه بول به شلوار و پايم ترشّح كرده است; لذا توالت رفتن برايم مشكل شده و تا آن موضع را آب نكشم راحت نمى شوم. ج( در بعضى مواقع پشت و جاهاى ديگر دستم به لبه ميز و يا لبه كتاب و يا چيزهاى زبر برخورد مى كند و بدون اين كه دستم زخم شود يا خونى بيرون بيايد، از گوشه و كنار ناخنها و جاهاى ديگر دستم چيزى با احساس كمى درد جدا مى شود و يا روى انگشت هاى دستم پوست هاى مختصرى وجود دارد كه با فرو بردن دست به داخل جيب و يا تماس گرفتن با چيز ديگر، آنها با احساس كمى درد از دستم جدا مى شود، لطفاً در اين موارد تكليف مرا بيان فرماييد

پاسخ :
بدون شك شما گرفتار وسواس هستيد; وظيفه شما اين است كه به ساير مردم نگاه كنيد و ببينيد در چه حد به اين امور اعتنا مى كنند و علم به نجاست پيدا مى كنند )منظور قشر متديّن است( آن مقدار كه آنها يقين پيدا مى كنند و آب مى كشند شما هم آب بكشيد و نسبت به بقيّه تكليفى نداريد; هرچند فكر شما به شما بگويد نجس است; زيرا در اين گونه موارد افراد متديّن عادى علم و يقين به نجاست پيدا نمى كنند. ضمناً پوستهايى كه از دست و بدن جدا مى شود محكوم به پاكى است، مگر اين كه شما آنها را با فشار بكنيد و محلّ آنها سوزش پيدا كند، كه در اين صورت احتياط كنيد.
استفتائات آيت الله العظمي مكارم شيرازي )جلد اول