پرسش :

اين جانب از مدّتى قبل دچار بيمارى داخلى شده ام; از نشانه هاى آن تكرّر ادرار و باد شكم مى باشد، گاهى فكر مى كنم شايد جنبه وسواس داشته باشد، فقط در هنگام وضو گرفتن و يا نماز خواندن و يا نشستن در يك جا مقيّدم كه چيزى از من خارج نشود; با توجّه به توضيحات فوق به دو سؤال زير پاسخ دهيد: الف( آيا به احساس دوّم كه فقط در مواقع خاص )وضو و نماز( به من دست مى دهد اعتنا نكنم؟ ب( آيا به قطراتى كه امكان دارد بعد از چند دقيقه از من خارج شود اعتنا نكنم، يا حكم ديگرى مى فرماييد؟

پاسخ :
جواب الف : در مورد شك، مخصوصاً اگر ناشى از وسواس باشد، ابداً اعتنا نكنيد
جواب ب: اگر استبرا كرده ايد و قطرات مشكوك است كه بول است يا چيز ديگر، باز اعتنا نكنيد و اگر يقين داريد بول است، چنانچه تجديد وضو مايه مشقّت زياد مى شود يك بار وضو براى هر نماز كافى است.
استفتائات آيت الله العظمي مكارم شيرازي )جلد اول