پرسش :

برخى از زائران ايرانى در تلفّظ كلماتى مانند »لبّيك«، »غَير«، »يَوم« و مانند آن فتحه را به گونه اى ادا مى كنند كه گاهى احساس مى شود به كسره يا به ضمّه متمايل شده است، و در مقابل بعضى از اهل دقّت يا وسواس اظهار مى دارند كه بايد فتحه كاملاً ظاهر شود و در تلفّظ گاهى چنان اشباع مى كنند كه شبيه به »الف« مى شود، در حالى كه اساتيد قرائت زبان عرب و ائمّه جماعت مكّه و مدينه نيز به دقّتى كه گروه دوّم لازم مى دانند، ادا نمى كنند. لطفاً نظر مبارك خود را در خصوص اداى صحيح اين كلمات مرقوم فرماييد.

پاسخ :

جواب: در اين گونه مسائل بايد به تلفّظ اهل لسان توجّه كرد و از آن جا كه اهلِ لسان فتحه را به صورت گروه دوّم نمى گويند، احتياط آن است كه از آن پرهيز شود و آنچه از اهل لسان بارها شنيده ايم، فتحه را كمى مايل به ضمّه يا كسره مى گويند، و همان صحيح است.
استفتائات آيت الله العظمي مكارم شيرازي )جلد اول