زيد و عمرو برادرند و در يك قريه سكونت داشتند، زيد در قريه ديگر ملكى خريدارى نموده و آن ملك را تحويل برادرش عمرو داده و ملك عمرو را تحويل گرفته است. در مدّت حيات دو برادر چون و چرايى در بين آنها نبوده است. بعد از وفات عمرو، زيد به فرزندان برادرش مى گويد: »ملك من دست پدر شما بطور امانت بوده و ملك او نيز در دست من بطور امانت است« ولى فرزندان عمرو امانت بودن هر دو را منكرند و شهودى ندارند. حكم مسأله را بيان فرماييد.