پرسش :
چرا نماز و روزه انساني را كه فوت شده است مي شود با پول خريد؟ آيا در آخرت نيز به پول دنيوي نياز است؟
پاسخ :
در عبادت هايي مانند نماز و روزه چند چيز وجود دارد كه يكي از آنها رفع تكليف
است ، اما هدف اساسي تر عبادات راز و نياز با خداوند و استفاده از بركات و آثار آن مانند پشت و شوي انسان از گناهان در چندين نوبت در شبانه روز و در نتيجه قرب به خداوند است.
اين آثار و بركات براي كسي به دست مي آيد كه در دنيا به آنها اقدام كرده و از نتايج آن بهره مند شده باشد، اما از آنجا كه لطف الهي گسترده است و حتي بعد از فوت شامل حال انسان ها مي گردد، در مورد كسي كه نماز و روزه از او به جهت بيماري يا قصور و مانند آن فوت شده است، مي توانند بستگان براي او قضا كنند يا كسي را اجير نمايد تا براي ميت قضا به جا آورد، تا قدري از گرفتاري ها ي او در عالم برزخ و آخرت كاسته شود، مانند بدهكاري مالي كه به افراد دارد و تا آنها را به صاحبان شان ندهد، ميت در عذاب و گرفتاري است. پس انجام نماز و روزه ها نوعي بدهكاري است كه بايد انجام شود.
پولي كه به اجير داده مي شود، در مقابل زحمات او است ، نه در مقابل نماز و روزه تا با پول معاوضه شود. بديهي است اگر اجير پول را دريافت كند، ولي نماز و روزه هاي ميت را انجام ندهد، ميت از عهده تكليف خارج نشده و بري الذمّه نمي شود.
قضاي عبادات در مورد كسي كه اعتقاد و باور به دين و احكام ديني داشته و از روي قصور يا بيماري و مسافرت و يا ناقص بودن عبادات براي او قضا به جا آورده شود، اما كسي كه اعتقادي به دين و احكام آن نداشته و نماز و روزه را به جهت بي اعتقادي به آن ترك كرده باشد، خواندن نماز و روزه ها براي او سودي نخواهد بخشيد.
منبع:www.eporsesh.com
در عبادت هايي مانند نماز و روزه چند چيز وجود دارد كه يكي از آنها رفع تكليف
است ، اما هدف اساسي تر عبادات راز و نياز با خداوند و استفاده از بركات و آثار آن مانند پشت و شوي انسان از گناهان در چندين نوبت در شبانه روز و در نتيجه قرب به خداوند است.
اين آثار و بركات براي كسي به دست مي آيد كه در دنيا به آنها اقدام كرده و از نتايج آن بهره مند شده باشد، اما از آنجا كه لطف الهي گسترده است و حتي بعد از فوت شامل حال انسان ها مي گردد، در مورد كسي كه نماز و روزه از او به جهت بيماري يا قصور و مانند آن فوت شده است، مي توانند بستگان براي او قضا كنند يا كسي را اجير نمايد تا براي ميت قضا به جا آورد، تا قدري از گرفتاري ها ي او در عالم برزخ و آخرت كاسته شود، مانند بدهكاري مالي كه به افراد دارد و تا آنها را به صاحبان شان ندهد، ميت در عذاب و گرفتاري است. پس انجام نماز و روزه ها نوعي بدهكاري است كه بايد انجام شود.
پولي كه به اجير داده مي شود، در مقابل زحمات او است ، نه در مقابل نماز و روزه تا با پول معاوضه شود. بديهي است اگر اجير پول را دريافت كند، ولي نماز و روزه هاي ميت را انجام ندهد، ميت از عهده تكليف خارج نشده و بري الذمّه نمي شود.
قضاي عبادات در مورد كسي كه اعتقاد و باور به دين و احكام ديني داشته و از روي قصور يا بيماري و مسافرت و يا ناقص بودن عبادات براي او قضا به جا آورده شود، اما كسي كه اعتقادي به دين و احكام آن نداشته و نماز و روزه را به جهت بي اعتقادي به آن ترك كرده باشد، خواندن نماز و روزه ها براي او سودي نخواهد بخشيد.
منبع:www.eporsesh.com
