پرسش :
داستان هايي مثل جريان عيد قربان و چگونگي شهادت امام حسين را در صورت كنجكاوي و پرسش كودكان با توجه به داشتن جنبه عاطفي و عيني (سر بريدن فرزند و ...) چگونه بيان كنيم آيا به همان صورت و با تمام جزئيات توضيح دهيم.
پاسخ :
حادثه عاشورا و شهادت امام حسين(ع) و همچنين داستان حضرت ابراهيم درس هاي بسيار آموزنده اي دارد كه مي توان آن درس ها را در سطح فهم كودكان بيان كرد ولزومي ندارند جنبه هاي خشن و پرخاشگرانه حادثه عاشورا را با تمام جزئيات گفت زيرا كودك هنوز از نظر شناختي به مرحله انتزاعي نرسيده است و از درك مسائل انتزاعي عاجز است بنابراين مسائلي كه كودك سؤال مي كند اولا بايد او را بي پاسخ نگذاشت و ثانيا پاسخي كه به او داده مي شود بايد در حد فهم كودك و متناسب با سطح تحول شناختي او باشد و ثالثا، از پرداختن به برخي جزئيات بايد پرهيز كرد مثلا در مورد حادثه عاشورا به محبتي كه امام حسين به اهل بيت و اصحاب خود مي كرد مي توان سخن گفت از وفاداري ياران حضرت به ويژه وفاداري ابالفضل سخن گفت. از دلسوزي حضرت زينب و عواطف او نسبت به فرزندان امام حسين(ع) مطالبي را در قالب داستان بيان كرد. يا مثلا هدف امام حسين(ع) را مي توان در داستاني زيبا براي كودكان متناسب با فهم آنها بازگو نمود. در عين حال از بدي دشمنان امام حسين(ع) و اين كه آنها حرف هاي خوب امام را نپذيرفتند به صورت كلي مطرح كرد تا كودك هم به انسانيت امام حسين(ع) پي ببرد و هم از بدي دشمنان او حالت تنفر و انزجار پيدا كند اما تشريح فجايع و نحوه شهادت امام يا برخي از حوادث ناگواري كه پيش آمد بايد با ظرافت عبور كرد و فقط در پايان داستان به كودك بگوييم كه آن افراد بد و ستمكار بالاخره حرف امام را گوش ندادند و مسير شيطان را در پيش گرفتند و به جهنم رفتند و امام حسين(ع) نيز مسير خدا را در پيش گرفت و با يارانش به بهشت رفتند و به اينجا كه رسيديم از نعمت هاي بهشت براي او بگوييم و نتيجه بگيريم كه اگر ما امام حسين را دوست داشته باشيم و به حرف هاي او عمل كنيم به بهشت مي رويم و در كنار امام حسين(ع) قرار مي گيريم و از نعمت هاي الهي بهره مند مي شويم.
در پايان چند حديث كوتاه و آموزنده از امام حسين براي او بخوانيم و سعي كنيم از او بخواهيم تا اين احاديث كوتاه را حفظ كند اگر به اين صورت عمل كنيم هم حس كنجكاوي كودك را تقويت كرده ايم و هم علاقه به امام حسين(ع) را در او تقويت كرده ايم.
www. eporsesh.com
حادثه عاشورا و شهادت امام حسين(ع) و همچنين داستان حضرت ابراهيم درس هاي بسيار آموزنده اي دارد كه مي توان آن درس ها را در سطح فهم كودكان بيان كرد ولزومي ندارند جنبه هاي خشن و پرخاشگرانه حادثه عاشورا را با تمام جزئيات گفت زيرا كودك هنوز از نظر شناختي به مرحله انتزاعي نرسيده است و از درك مسائل انتزاعي عاجز است بنابراين مسائلي كه كودك سؤال مي كند اولا بايد او را بي پاسخ نگذاشت و ثانيا پاسخي كه به او داده مي شود بايد در حد فهم كودك و متناسب با سطح تحول شناختي او باشد و ثالثا، از پرداختن به برخي جزئيات بايد پرهيز كرد مثلا در مورد حادثه عاشورا به محبتي كه امام حسين به اهل بيت و اصحاب خود مي كرد مي توان سخن گفت از وفاداري ياران حضرت به ويژه وفاداري ابالفضل سخن گفت. از دلسوزي حضرت زينب و عواطف او نسبت به فرزندان امام حسين(ع) مطالبي را در قالب داستان بيان كرد. يا مثلا هدف امام حسين(ع) را مي توان در داستاني زيبا براي كودكان متناسب با فهم آنها بازگو نمود. در عين حال از بدي دشمنان امام حسين(ع) و اين كه آنها حرف هاي خوب امام را نپذيرفتند به صورت كلي مطرح كرد تا كودك هم به انسانيت امام حسين(ع) پي ببرد و هم از بدي دشمنان او حالت تنفر و انزجار پيدا كند اما تشريح فجايع و نحوه شهادت امام يا برخي از حوادث ناگواري كه پيش آمد بايد با ظرافت عبور كرد و فقط در پايان داستان به كودك بگوييم كه آن افراد بد و ستمكار بالاخره حرف امام را گوش ندادند و مسير شيطان را در پيش گرفتند و به جهنم رفتند و امام حسين(ع) نيز مسير خدا را در پيش گرفت و با يارانش به بهشت رفتند و به اينجا كه رسيديم از نعمت هاي بهشت براي او بگوييم و نتيجه بگيريم كه اگر ما امام حسين را دوست داشته باشيم و به حرف هاي او عمل كنيم به بهشت مي رويم و در كنار امام حسين(ع) قرار مي گيريم و از نعمت هاي الهي بهره مند مي شويم.
در پايان چند حديث كوتاه و آموزنده از امام حسين براي او بخوانيم و سعي كنيم از او بخواهيم تا اين احاديث كوتاه را حفظ كند اگر به اين صورت عمل كنيم هم حس كنجكاوي كودك را تقويت كرده ايم و هم علاقه به امام حسين(ع) را در او تقويت كرده ايم.
www. eporsesh.com
