پرسش :
شایع ترین سرطان در کشور ما کدام است ؟
پاسخ :
پاسخ از آقای دکتراسماعیل اکبری، فوق تخصص جراحی سرطان:
سرطان دستگاه گوارش یعنی سرطان معده ، شایع ترین سرطان در مردان ایرانی است . در خانم ها هنوز شایع ترین سرطان ، سرطان سینه است . درکودکان سرطان خون بیشتر از سرطان های دیگر پیدایشان میشود . این آمار سرطانی که ما داریم با 30 سال پیش الگوی جهانی هماهنگی دارد . علتش این است که بیشتر موارد را با غالب رفتارهای اجتماعی بهداشتی مدیریتی نرم افزاری توانسته اند کنترل کنند . ولی ما در کشور های غربی دیگر آب ناسالم نداریم . آبی که ما مصرف می کنیم از نظر میکروبی آب سالمی است و ما دیگر بیماری واگیر نداریم . شما دیگر وبا و شبه وبا که بیماری های منتقل از آب هستند را نمی بینید . اما نمی دانیم با این آب چقدر فلز سنگین یا سرب منتقل میشود . چقدر از سموم شیمیایی و بافقی مانده ی سموم در درون آب هست یا ما استاندارد مصرف سموم گیاهی مان چقدر است . بر اساس تحقیقاتی که در ایران شده ، اینها عواملی هستند که گرفتاری ساز هستند . ما را از بیماری های واگیر جدا کرده اند و به بیماری های غیر واگیر مثل سرطان رسانده اند . قطعا اگر حرکت های نرم افزاری مدیریتی مناسب تری صورت بگیرد ، بخشی از کار دست مردم نیست . بالاخره وقتی من در شهرستانی زندگی می کنم ، آبی را می خورم که در لوله های خانه من جاری است و به من گفته اند که این آب سالم است و میشود خورد . من خیلی گناهی در مصرف آن آب ندارم . اما دست خودم هست که چربی حیوانی زیاد بخورم یا نه ، ورزش بکنم یا نکنم ، سبزی و میوه بخورم یا نه اما دست من نیست که سبزی که مصرف می کنم باقی مانده ی سموم گیاهی روی آن بیشتر از حد معمولی باشد . این در اختیار مدیریت اجتماعی است که باید به سلامت توجه کنند . در کشورهای پیشرفته عوامل مدیریتی سلامت محور هستند یعنی به کسی اجازه نمی دهند که یک کسی کارخانه بزند یا کاری انجام بدهد مگر اینکه یقین کنند این کار به سلامتی مردم آن منطقه لطمه نمی زند . الان بیشتر مشکل ما مشکل مدیریت نرم افزاری در ساختارهای اجتماعی است .
www.ch3.ir
پاسخ از آقای دکتراسماعیل اکبری، فوق تخصص جراحی سرطان:
سرطان دستگاه گوارش یعنی سرطان معده ، شایع ترین سرطان در مردان ایرانی است . در خانم ها هنوز شایع ترین سرطان ، سرطان سینه است . درکودکان سرطان خون بیشتر از سرطان های دیگر پیدایشان میشود . این آمار سرطانی که ما داریم با 30 سال پیش الگوی جهانی هماهنگی دارد . علتش این است که بیشتر موارد را با غالب رفتارهای اجتماعی بهداشتی مدیریتی نرم افزاری توانسته اند کنترل کنند . ولی ما در کشور های غربی دیگر آب ناسالم نداریم . آبی که ما مصرف می کنیم از نظر میکروبی آب سالمی است و ما دیگر بیماری واگیر نداریم . شما دیگر وبا و شبه وبا که بیماری های منتقل از آب هستند را نمی بینید . اما نمی دانیم با این آب چقدر فلز سنگین یا سرب منتقل میشود . چقدر از سموم شیمیایی و بافقی مانده ی سموم در درون آب هست یا ما استاندارد مصرف سموم گیاهی مان چقدر است . بر اساس تحقیقاتی که در ایران شده ، اینها عواملی هستند که گرفتاری ساز هستند . ما را از بیماری های واگیر جدا کرده اند و به بیماری های غیر واگیر مثل سرطان رسانده اند . قطعا اگر حرکت های نرم افزاری مدیریتی مناسب تری صورت بگیرد ، بخشی از کار دست مردم نیست . بالاخره وقتی من در شهرستانی زندگی می کنم ، آبی را می خورم که در لوله های خانه من جاری است و به من گفته اند که این آب سالم است و میشود خورد . من خیلی گناهی در مصرف آن آب ندارم . اما دست خودم هست که چربی حیوانی زیاد بخورم یا نه ، ورزش بکنم یا نکنم ، سبزی و میوه بخورم یا نه اما دست من نیست که سبزی که مصرف می کنم باقی مانده ی سموم گیاهی روی آن بیشتر از حد معمولی باشد . این در اختیار مدیریت اجتماعی است که باید به سلامت توجه کنند . در کشورهای پیشرفته عوامل مدیریتی سلامت محور هستند یعنی به کسی اجازه نمی دهند که یک کسی کارخانه بزند یا کاری انجام بدهد مگر اینکه یقین کنند این کار به سلامتی مردم آن منطقه لطمه نمی زند . الان بیشتر مشکل ما مشکل مدیریت نرم افزاری در ساختارهای اجتماعی است .
www.ch3.ir
