پرسش :
چه آثارى بر انتظار منجى مترتب است؟
پاسخ :
ضرورت و اهميت انتظار را مى توان از زواياى مختلف مورد بررسى قرار داد:
1- انتظار، دوره آماده سازى و زمينه سازى براى يک نهضت به شمار مى آيد و هر انقلاب و حركتى كه اين دوره را پشت سر نگذاشته باشد ناقص و بى ثمر است.
2- در اهميت انتظار همين بس كه دشمنان آن را مانع تسلط خود بر مسلمانان بر شمرده اند. ميشل فوكر و كلر برير در بحث مبارزه با تفكر مهدى باورى ابتدا قيام امام حسين عليه السلام و بعد انتظار امام زمان عليه السلام را دو عامل پايدارى شيعه معرفى مى كنند. در كنفرانس تل آويو نيز افرادى مثل برنارد لوييس، مايكل ام جى، جنشر، برونبرگ و مارتين كرامر بر اين نكته تكيه فراوان داشتند. آنان در توصيف شيعه گفته اند: «شيعيان به نام امام حسين قيام مى كنند و به اسم امام زمان قيامشان را حفظ مى نمايند.»(1)
ماربين، محقق آلمانى مى گويد: «از جمله مسائل اجتماعى بسيار مهمى كه موجب اميدوارى و رستگارى شيعه مى باشد، اعتقاد به وجود حجت عصر و انتظار ظهور است.»(2)
پتروشفسكى، تاريخدان و ايران شناس شوروى سابق در اين زمينه مى نويسد: «چشم به راه مهدى بودن در عقايد عمومى مردمى كه نهضت هاى قرن سيزدهم را در ايران برپا داشتند مقام بلندى را داشته است.»(3)
3- دوران انتظار، دوران هجوم فتنه ها و مشكلات و گرفتارى ها است و آنچه مى تواند آرامش قلبى و قدرت روحى به شيعه منتظر بدهد ياد منجى حى و حاضر است.
4- پيراستن از خصايص ناپسند و آراستن خود به اخلاق نيكو از فوايد ديگر انتظار است. امام صادق عليه السلام فرمود: «من سر ان يكون من اصحاب القائم فلينتظر و ليعمل بالورع و محاسن الاخلاق؛ ...هر كس دوست دارد كه از ياران حضرت قائم عليه السلام گردد بايد كه منتظر باشد و در عين حال به پرهيزكارى و اخلاق نيكو مشغول گردد.»(4)
5- از نتايج انتظار تلاش فكرى مومن منتظر و بصيرت و آگاهى اوست. فتنه ها علاوه بر آنكه غفلت مى آورد، شبهه و ترديد و تزلزل را نيز در افكار جامعه ايجاد مى كند و آن منتظر واقعى است كه چون به هوشيارى فكرى رسيده بيدار است و به شبهات پاسخ مى گويد.
امام صادق عليه السلام فرمود: «طوبى لمن تمسك بامرنا فى غيبة قائمنا فلم يزغ قلبه بعد الهداية ...؛ خوشا به حال كسى كه در زمان غيبت قائم ما به فرمان ما تمسک جويد كه در نتيجه قلب او هرگز به طرف باطل متمايل نخواهد شد.»(5)
6- انتظار از آنجا كه انسان را به عمل وا مى دارد و در جامعه اى كه حالت انتظار منجى الهى حاكم است، تحرک و پويايى حكم فرماست و بشر را به زمينه سازى و اصلاح فردى و اجتماعى وا مى دارد، عاملى ارزشمند براى حفظ و بقاى شريعت است.
7- انتظار از آن جهت كه محرك عمل است زمينه ساز ظهور منجى عالم بشريت خواهد بود.
پی نوشتها:
1- مجله بازتاب انديشه، خرداد هشتاد، ص 193.
2- سياست اسلام، اثر ماربين ، ص 49 و 50.
3- نهضت سربداران خراسان، اثر پتروشفسكى.
4- بحارالانوار، ج 52، ص 140، ح 50.
5- بحارالانوار، ج 52، ص 123، ح 6.
منبع : موعود شناسی و پاسخ به شبهات، علی اصغر رضوانی، انتشارات مسجد مقدس جمکران
ضرورت و اهميت انتظار را مى توان از زواياى مختلف مورد بررسى قرار داد:
1- انتظار، دوره آماده سازى و زمينه سازى براى يک نهضت به شمار مى آيد و هر انقلاب و حركتى كه اين دوره را پشت سر نگذاشته باشد ناقص و بى ثمر است.
2- در اهميت انتظار همين بس كه دشمنان آن را مانع تسلط خود بر مسلمانان بر شمرده اند. ميشل فوكر و كلر برير در بحث مبارزه با تفكر مهدى باورى ابتدا قيام امام حسين عليه السلام و بعد انتظار امام زمان عليه السلام را دو عامل پايدارى شيعه معرفى مى كنند. در كنفرانس تل آويو نيز افرادى مثل برنارد لوييس، مايكل ام جى، جنشر، برونبرگ و مارتين كرامر بر اين نكته تكيه فراوان داشتند. آنان در توصيف شيعه گفته اند: «شيعيان به نام امام حسين قيام مى كنند و به اسم امام زمان قيامشان را حفظ مى نمايند.»(1)
ماربين، محقق آلمانى مى گويد: «از جمله مسائل اجتماعى بسيار مهمى كه موجب اميدوارى و رستگارى شيعه مى باشد، اعتقاد به وجود حجت عصر و انتظار ظهور است.»(2)
پتروشفسكى، تاريخدان و ايران شناس شوروى سابق در اين زمينه مى نويسد: «چشم به راه مهدى بودن در عقايد عمومى مردمى كه نهضت هاى قرن سيزدهم را در ايران برپا داشتند مقام بلندى را داشته است.»(3)
3- دوران انتظار، دوران هجوم فتنه ها و مشكلات و گرفتارى ها است و آنچه مى تواند آرامش قلبى و قدرت روحى به شيعه منتظر بدهد ياد منجى حى و حاضر است.
4- پيراستن از خصايص ناپسند و آراستن خود به اخلاق نيكو از فوايد ديگر انتظار است. امام صادق عليه السلام فرمود: «من سر ان يكون من اصحاب القائم فلينتظر و ليعمل بالورع و محاسن الاخلاق؛ ...هر كس دوست دارد كه از ياران حضرت قائم عليه السلام گردد بايد كه منتظر باشد و در عين حال به پرهيزكارى و اخلاق نيكو مشغول گردد.»(4)
5- از نتايج انتظار تلاش فكرى مومن منتظر و بصيرت و آگاهى اوست. فتنه ها علاوه بر آنكه غفلت مى آورد، شبهه و ترديد و تزلزل را نيز در افكار جامعه ايجاد مى كند و آن منتظر واقعى است كه چون به هوشيارى فكرى رسيده بيدار است و به شبهات پاسخ مى گويد.
امام صادق عليه السلام فرمود: «طوبى لمن تمسك بامرنا فى غيبة قائمنا فلم يزغ قلبه بعد الهداية ...؛ خوشا به حال كسى كه در زمان غيبت قائم ما به فرمان ما تمسک جويد كه در نتيجه قلب او هرگز به طرف باطل متمايل نخواهد شد.»(5)
6- انتظار از آنجا كه انسان را به عمل وا مى دارد و در جامعه اى كه حالت انتظار منجى الهى حاكم است، تحرک و پويايى حكم فرماست و بشر را به زمينه سازى و اصلاح فردى و اجتماعى وا مى دارد، عاملى ارزشمند براى حفظ و بقاى شريعت است.
7- انتظار از آن جهت كه محرك عمل است زمينه ساز ظهور منجى عالم بشريت خواهد بود.
پی نوشتها:
1- مجله بازتاب انديشه، خرداد هشتاد، ص 193.
2- سياست اسلام، اثر ماربين ، ص 49 و 50.
3- نهضت سربداران خراسان، اثر پتروشفسكى.
4- بحارالانوار، ج 52، ص 140، ح 50.
5- بحارالانوار، ج 52، ص 123، ح 6.
منبع : موعود شناسی و پاسخ به شبهات، علی اصغر رضوانی، انتشارات مسجد مقدس جمکران
