پرسش :
فرزند 3 ساله ام، اسباب بازي هايش را به همسالان نمي دهد. آيا اشکالي دارد؟ اگر اين رفتار، غير طبيعي است، چگونه مي توان آن را از بين برد؟
پاسخ :
اين رفتار به جهت حس تملک است که در کودکان حدود 3 سال، بيشتر وجود دارد و طبيعي است. اين حس حدود 5 يا 6 سالگي کمتر مي شود و کودکان، راحت تر با هم بازي مي کنند.
با توجه به اين که کودکان در اين سن دوست دارند والدين را خرسند کنند، زمينه براي آموزش اشتراک و ايجاد روحيه ايثار و فداکاري فراهم است.
هرگز نکوشيد اين حس را در فرزندتان از بين ببريد. براي تعديل آن مي توانيد از راهکارهاي ذيل استفاده کنيد:
1. قانوني وضع کنيد که چند عدد از اسباب بازي هايش صرفاً براي خودش باشد و به هيچ کس ندهد.
2. او را تشويق کنيد تا بعضي از اسباب بازي هايش( به جز موارد اختصاصي) را با شما به اشتراک بگذارد. او وسايلش را راحت تر در اختيار والدين قرار مي دهد؛ زيرا اطمينان دارد که از آن ها محافظت مي کنند و اسباب بازي هايش را به او برمي گردانند.
3. شما نيز برخي از وسايلتان مانند ماشين حساب را براي مدتي در اختيار او قرار دهيد.
4. شراکت خود را با ديگر اعضاي خانواده نيز برايش به نمايش بگذاريد.
5. بکوشيد برخي از کارهاي ساده را در آشپزخانه( پاک کردن سبزي، تهيه سالاد و ...) و ديگر کارهاي منزل( نظافت و جمع و جور کردن لباس ها، گردگيري و...) را با مشارکت او انجام دهيد تا آموزش عملي اشتراک باشد.
6. از او بخواهيد تا پيش از آمدن مهمان ها به منزل شما، اسباب بازي هايي را که مايل است، در اختيار همسالان قرار دهد، جدا کند( به او اطمينان دهيد که همسالانش، اسباب بازي ها را با خود نمي برند و اگر بخواهند چنين کاري کنند، شما اجازه نخواهيد داد).
7. بازي نوبتي با اسباب بازي ها را به او بياموزيد( در صورت عمل به خواسته شما، او و همسالش را با خوراکي تحسين کنيد).
8. براي ايجاد روحيه مشارکت، اسباب بازي هاي دو نفره برايش تهيه کنيد که براي بازي با آن به شخص ديگري نياز باشد.
9. به او چند عدد خوراکي( عدد قابل تقسيم) بدهيد تا آن ها را حين بازي با همسالان خود تقسيم کند.
10. در صورت ايجاد تنش با همسالان به جهت اين رفتار، بهترين ساز و کار بازدارنده، محروميت موقت و موردي از ديدار آنان است.
منبع: کتاب نسیم مهر(2)، حجت الاسلام حسین دهنوی، انتشارات خادم الرضا(علیه السلام)/1388
اين رفتار به جهت حس تملک است که در کودکان حدود 3 سال، بيشتر وجود دارد و طبيعي است. اين حس حدود 5 يا 6 سالگي کمتر مي شود و کودکان، راحت تر با هم بازي مي کنند.
با توجه به اين که کودکان در اين سن دوست دارند والدين را خرسند کنند، زمينه براي آموزش اشتراک و ايجاد روحيه ايثار و فداکاري فراهم است.
هرگز نکوشيد اين حس را در فرزندتان از بين ببريد. براي تعديل آن مي توانيد از راهکارهاي ذيل استفاده کنيد:
1. قانوني وضع کنيد که چند عدد از اسباب بازي هايش صرفاً براي خودش باشد و به هيچ کس ندهد.
2. او را تشويق کنيد تا بعضي از اسباب بازي هايش( به جز موارد اختصاصي) را با شما به اشتراک بگذارد. او وسايلش را راحت تر در اختيار والدين قرار مي دهد؛ زيرا اطمينان دارد که از آن ها محافظت مي کنند و اسباب بازي هايش را به او برمي گردانند.
3. شما نيز برخي از وسايلتان مانند ماشين حساب را براي مدتي در اختيار او قرار دهيد.
4. شراکت خود را با ديگر اعضاي خانواده نيز برايش به نمايش بگذاريد.
5. بکوشيد برخي از کارهاي ساده را در آشپزخانه( پاک کردن سبزي، تهيه سالاد و ...) و ديگر کارهاي منزل( نظافت و جمع و جور کردن لباس ها، گردگيري و...) را با مشارکت او انجام دهيد تا آموزش عملي اشتراک باشد.
6. از او بخواهيد تا پيش از آمدن مهمان ها به منزل شما، اسباب بازي هايي را که مايل است، در اختيار همسالان قرار دهد، جدا کند( به او اطمينان دهيد که همسالانش، اسباب بازي ها را با خود نمي برند و اگر بخواهند چنين کاري کنند، شما اجازه نخواهيد داد).
7. بازي نوبتي با اسباب بازي ها را به او بياموزيد( در صورت عمل به خواسته شما، او و همسالش را با خوراکي تحسين کنيد).
8. براي ايجاد روحيه مشارکت، اسباب بازي هاي دو نفره برايش تهيه کنيد که براي بازي با آن به شخص ديگري نياز باشد.
9. به او چند عدد خوراکي( عدد قابل تقسيم) بدهيد تا آن ها را حين بازي با همسالان خود تقسيم کند.
10. در صورت ايجاد تنش با همسالان به جهت اين رفتار، بهترين ساز و کار بازدارنده، محروميت موقت و موردي از ديدار آنان است.
منبع: کتاب نسیم مهر(2)، حجت الاسلام حسین دهنوی، انتشارات خادم الرضا(علیه السلام)/1388
